Дигарбораи сари мисатони зи мастӣ дар суҷуд омад

دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد

Магари он мутриби ҷонҳо зи парда дар сурӯд омад

مگر آن مطرب جان‌ها ز پرده در سرود آمد

Срондозону ҷонбозони дигарбораи бшўриднд

سراندازان و جانبازان دگرباره بشوریدند

Вуҷӯди андар фано рафту фанои андар вуҷӯд омад

وجود اندر فنا رفت و فنا اندر وجود آمد

Дигарбораи ҷаҳон пар шуд зи бонги сувари исрофил

دگرباره جهان پر شد ز بانگ صور اسرافیل

Амини ғайб пайдо шуд ки ҷонро зод ва буд омад

امین غیب پیدا شد که جان را زاد و بود آمد

Бибин аҷзои хокиро ки ҷони тозаи пзрФтнд

ببین اجزای خاکی را که جان تازه پذرفتند

Ҳамаи хокяш покӣ шуд зиёнҳо ҷумла суд омад

همه خاکیش پاکی شد زیان‌ها جمله سود آمد

Надорад ранги он олам валек аз тобаи дида

ندارد رنگ آن عالم ولیک از تابه دیده

Чу нур аз ҷони рангомез ин сурх ва кабӯд омад

چو نور از جان رنگ آمیز این سرخ و کبود آمد

Насиби тан аз ин рангаст насиби ҷон аз ин лиззат

نصیب تن از این رنگست نصیب جان از این لذت

Азирои зи оташи матбахи насиби дег дӯд омад

ازیرا ز آتش مطبخ نصیب دیگ دود آمد

Бисӯз эй дил ки то хомӣ наёяд буии дил аз ту

بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو

Куҷо дидӣ ки беоташ касеро буи авд омад

کجا دیدی که بی‌آتش کسی را بوی عود آمد

Ҳамеша буи бо авдаст на рафт аз авд ва на омад

همیشه بوی با عودست نه رفت از عود و نه آمد

Яке гуяд ки дайр омад яке гуяд ки зуд омад

یکی گوید که دیر آمد یکی گوید که زود آمد

з саф нагурехт шоҳаншаҳ вале худу зираи пардаи сет

ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پرده‌ست

Ҳиҷоб рӯй чун моҳаши зи захми халқ худ омад

حجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد