Расидам дар биёбоне ки ишқ аз вай падед ояд

رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید

Биёбад покии мутлақ дар ӯ ҳар чаҳ палид ояд

بیابد پاکی مطلق در او هر چه پلید آید

Чаҳ миқдораст марҷонро ки гардад кФўи мар , ҷон ро

چه مقدارست مرجان را که گردد کفو مر، جان را

Вале ту офтобии байн ки бар зарра падед ояд

ولی تو آفتابی بین که بر ذره پدید آید

Ҳазорон қуфл ва ҳар қуфлӣ ба арз осмон бошад

هزاران قفل و هر قفلی به عرض آسمان باشد

Ду се ҳарф чу дандона бар он ҷумла калид ояд

دو سه حرف چو دندانه بر آن جمله کلید آید

Яке лўҳисти дили лоиҳ дар он дарёии хӯни соиҳ

یکی لوحیست دل لایح در آن دریای خون سایح

Шавад ғозии зи баъди онки сад бора шаҳид ояд

شود غازی ز بعد آنک صد باره شهید آید

Ғуломи мавҷи ин баҳрам ки ҳам идаст ва ҳам наҳарам

غلام موج این بحرم که هم عیدست و هم نحرم

Ғулом моҳем ки ӯ зи дарё мстФид ояд

غلام ماهیم که او ز دریا مستفید آید

Ҳар он қатра каз ин дарё ба зоҳир сӯратӣ ёбад

هر آن قطره کز این دریا به ظاهر صورتی یابد

Яқин май дон ки ном ӯ ҷунайд ва боязид ояд

یقین می‌دان که نام او جنید و بایزید آید

Дро эй ҷон ва ғуслӣ кун дар ин дарёӣ бе поён

درآ ای جان و غسلی کن در این دریای بی‌پایان

Ки аз як қатраи ғуслат ҳазорон дод ва дид ояд

که از یک قطره غسلت هزاران داد و دید آید

Хатар доранд киштиҳо зи авҷу мавҷ ҳар дарё

خطر دارند کشتی‌ها ز اوج و موج هر دریا

Амон ёбанд аз мавҷӣ каз ин баҳр Саид ояд

امان یابند از موجی کز این بحر سعید آید

Чу орифроу ошиқро ба ҳар соъат буд идӣ

چو عارف را و عاشق را به هر ساعت بود عیدی

Набошад мунтазири солӣ ки то айём ид ояд

نباشد منتظر سالی که تا ایام عید آید

Хониш
ғзл шморҳ 583 — ъндлӣб
ғзл шморҳ 583 — фотмҳ зндӣ