Салои ҷонҳои муштоқон ки нак дилдор хуб омад

صلا جان‌های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد

Чу зркӯбаст он дилбари рухи ман сим кӯб омад

چو زرکوبست آن دلبر رخ من سیم کوب آمد

Аз ӯ кӯи ҳасан ма дорад ҳар он кӯи дил нигаҳ дорад

از او کو حسن مه دارد هر آن کو دل نگه دارد

Ба хоки пои он дилбар ки он каси санг ва чӯб омад

به خاک پای آن دلبر که آن کس سنگ و چوب آمد

Ҳар онк аз ишқ бигурезад ҳақиқати хӯни худ резад

هر آنک از عشق بگریزد حقیقت خون خود ریزد

Куҷои хуршедро ҳаргизи зи мурғи шаб ғуруб омад

کجا خورشید را هرگز ز مرغ شب غروب آمد

Брўб аз хеши ин хона бибин он ҳиси шоҳона

بروب از خویش این خانه ببین آن حس شاهانه

Бирав ҷоруби лои бустон ки лои баси хона рўб омад

برو جاروب لا بستان که لا بس خانه روب آمد

Тани ту ҳамчу хок омад дами ту тухм пок омад

تن تو همچو خاک آمد دم تو تخم پاک آمد

Ҳавасҳо чун малах ҳо шуд нафасҳо чун ҳубуб омад

هوس‌ها چون ملخ‌ها شد نفس‌ها چون حبوب آمد

зи бенаии бгрдидии магари хоб дигар дидӣ

ز بینایی بگردیدی مگر خواب دگر دیدی

Чаҳ хӯрдӣ ту ки қорўраҳи пар аз хилт русӯб омад

چه خوردی تو که قاروره پر از خلط رسوب آمد

Ту чаҳ шунидӣ ту чаҳ гуфтӣ бигӯ то шаб куҷо хуфтӣ

تو چه شنیدی تو چه گفتی بگو تا شب کجا خفتی

Ҳикоят мекунад рангат ки ҷосус улқулуб омад

حکایت می‌کند رنگت که جاسوس القلوب آمد

Салоҳи аддӣни ёқӯбони ҷўоҳрбхши зркӯбон

صلاح الدین یعقوبان جواهربخش زرکوبان

Ки ӯ хуршед асрорасту ълом алғиўб омад

که او خورشید اسرارست و علام الغیوب آمد