Ҳрки оташ ман дорад ӯ хирқаи з ман дорад

هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد

Захмӣ чу ҳсинстши ҷомӣ чу ҳасан дорад

زخمی چو حسینستش جامی چو حسن دارد

Ғам нест агар моҳаш афтод дар ин чоҳаш

غم نیست اگر ماهش افتاد در این چاهش

Зеро расани зулфаш дар даст расан дорад

زیرا رسن زلفش در دست رسن دارد

Нафас ар чаҳ ки зоҳид шуд ӯ рост нахоҳад шуд

نفس ار چه که زاهد شد او راست نخواهد شد

Гар ростеи хоҳии он сарв чаман дорад

گر راستیی خواهی آن سرو چمن دارد

Сад ма агар афзоед дар чашм хушаш ноед

صد مه اگر افزاید در چشم خوشش ناید

Бо танагии чашм ӯ кони хуб хутан дорад

با تنگی چشم او کان خوب ختن دارد

Аз акс вайаст эй ҷонгар чарх зё дорад

از عکس ویست ای جان گر چرخ ضیا دارد

ё боғи гули хандон ё сарв ва саман дорад

یا باغ گل خندان یا سرو و سمن دارد

Гар сӯрати шамъ ӯ андар лаган ғайраст

گر صورت شمع او اندر لگن غیرست

Бар сақф занад нурашгар шамъ лаган дорад

بر سقف زند نورش گر شمع لگن دارد

Гар бо дигароне ту дар мо нигаронии ту

گر با دگرانی تو در ما نگرانی تو

Мо рӯҳ сафо доремгар ғайр бадан дорад

ما روح صفا داریم گر غیر بدن دارد

Бас маст шудаст ин дили ваз даст шудаст ин дил

بس مست شدست این دل وز دست شدست این دل

Гар хирад шудаст ин дил зон зулф шикан дорад

گر خرد شدست این دل زان زلف شکن دارد

Шамс алҳақ табризии шоҳи ҳамаи широнст

شمس الحق تبریزی شاه همه شیرانست

Дар бешаи ҷони мо он шер ватан дорад

در بیشه جان ما آن شیر وطن دارد