Дар хонаи ғам бӯдан аз ҳиммат дун бошад

در خانهٔ غم بودن، از همّت دون باشد

Ва андари дили дуни ҳиммати асрори ту чун бошад ? !

و اندر دل دون‌همّت، اسرارِ تو چون باشد؟!

Бар ҳар чаҳ ҳамеи ларзӣ , май дон ки ҳамон арзӣ

بر هر چه همی‌ لرزی، می‌دان که همان ارزی

Зин рӯй дили ошиқ аз арш фузун бошад

زین روی دلِ عاشق، از عرش فزون باشد

Онро ки шифои доне , дарди ту аз он бошад

آن را که شفا دانی، درد تو از آن باشد

Ваонро ки вафои хуоне , он макр ва фусун бошад

وان را که وفا خوانی، آن مکر و فسون باشد

Он ҷой ки ишқ омад , ҷонро чаҳ маҳал бошад ? !

آن جای که عشق آمد، جان را چه محل باشد؟!

Ҳар ақли куҷои пурд ? ! он ҷо ки ҷунун бошад

هر عقل کجا پرّد، آن جا که جنون باشد؟

Симурғи дили ошиқ дар дом куҷо гунҷад ? !

سیمرغ دلِ عاشق، در دام کجا گنجد؟!

Парвози чунин мурғӣ аз кун бурун бошад

پرواز چنین مرغی، از کون برون باشد

Бар гирд хасон гардад чун чарх , дили торӣ

بر گرد خسان گردد چون چرخ، دل تاری

Он дил ки чунин гардад ӯро чаҳ сукӯн бошад ? !

آن دل که چنین گردد، او را چه سکون باشد؟!

Ҷом май Мӯсои каш , шамс алҳақ табризӣ !

جام میِ موسی کش، شمس الحق تبریزی

То об шавад пешат ҳар нил ки хӯн бошад

تا آب شود پیشت، هر نیل که خون باشد