Он субҳи саодатҳо чун нуровашон ояд
آن صبح سعادتها چون نورفشان آید
Он гоҳи хурӯси ҷон дар бонг ва фиғон ояд
آن گاه خروس جان در بانگ و فغان آید
Хур нур дурахшанд пас нур барафшонад
خور نور درخشاند پس نور برافشاند
Тани гирд чу бинишонад ҷонон бар ҷон ояд
تن گرد چو بنشاند جانان بر جان آید
Мискини дили овораи он гумшудаи як бора
مسکین دل آواره آن گمشده یک باره
Чун башнавад ин чораи хуши рақс кунон ояд
چون بشنود این چاره خوش رقص کنان آید
Ҷон ба қадами рафта дар ктми адами рафта
جان به قدم رفته در کتم عدم رفته
Бо қад ба хами рафта дар ҳайн ба миён ояд
با قد به خم رفته در حین به میان آید
Дили Марями обистани як шева кунад бо ман
دل مریم آبستن یک شیوه کند با من
Исои дурузаи тани дргФт забон ояд
عیسی دوروزه تن درگفت زبان آید
Дили нур ҷаҳон бошад ҷон дар лмъон бошад
دل نور جهان باشد جان در لمعان باشد
Ин рақс кунон бошад он даст занон ояд
این رقص کنان باشد آن دست زنان آید
Шамс алҳақ табризӣ ҳар ҷо ки кунӣ мақдам
شمس الحق تبریزی هر جا که کنی مقدم
Он ҷоу макон дар дам беҷо ва макон бошад
آن جا و مکان در دم بیجا و مکان باشد