Чаҳ чизаст онки акс ӯ ҳаловат дод сӯрат ро

چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را

Чу он пинҳон шавад гӯйӣ ки девии зоди сӯрат ро

چو آن پنهان شود گویی که دیوی زاد صورت را

Чу бар сӯрат занад як дами з ишқ ояд ҷаҳони барҳам

چو بر صورت زند یک دم ز عشق آید جهان برهم

Чу пинҳон шуд даройад ғам набинӣ шоди сӯрат ро

چو پنهان شد درآید غم نبینی شاد صورت را

Агар он худ ҳамин ҷонаст чаро баъзе гарон ҷонаст

اگر آن خود همین جانست چرا بعضی گران جانست

Басии ҷонӣ ки чун оташ диҳад бар боди сӯрат ро

بسی جانی که چون آتش دهد بر باد صورت را

Вагар ақласт он пурфан чаро ақлӣ буд душман

وگر عقلست آن پرفن چرا عقلی بود دشمن

Ки макри ақли бад дар тан кунад бунёди сӯрат ро

که مکر عقل بد در تن کند بنیاد صورت را

Чаҳ донад ақл кжхўонш мапурс аз вай маранҷонаш

چه داند عقل کژخوانش مپرس از وی مرنجانش

Ҳамон лутф ва ҳамон дониш кунад устоди сӯрат ро

همان لطف و همان دانش کند استاد صورت را

Зиҳии лутфу зиҳии нурии зиҳии ҳозири зиҳии даврӣ

زهی لطف و زهی نوری زهی حاضر زهی دوری

Чунин пайдо ва мастурӣ кунад мнқоди сӯрат ро

چنین پیدا و مستوری کند منقاد صورت را

Ҷаҳониро кашон карда баданҳоашон чу ҷон карда

جهانی را کشان کرده بدن‌هاشان چو جان کرده

Барои имтиҳон карда зи ишқи устоди сӯрат ро

برای امتحان کرده ز عشق استاد صورت را

Чу бо табриз гардидам зи шамси аддӣни бпрсидм

چو با تبریز گردیدم ز شمس الدین بپرسیدم

Аз он сиррӣ каз ӯ дидам ҳамаи эҷоди сӯрат ро

از آن سری کز او دیدم همه ایجاد صورت را