Нак моҳ раҷаб омад то моҳ аҷаб бинад

نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند

Вази сӯхтагони раҳи гармӣ ва талаб бинад

وز سوختگان ره گرمی و طلب بیند

Гар саҷда кунон ояд дар амн ва амон ояд

گر سجده کنان آید در امن و امان آید

Вар бе адабии оради силӣ ва адаб бинад

ور بی‌ادبی آرد سیلی و ادب بیند

Ҳукмӣ ки кунад яздони розӣ буду шодон

حکمی که کند یزدان راضی بود و شادان

Вар сар кашад аз султон дар ҳалқ кнб бинад

ور سر کشد از سلطان در حلق کنب بیند

Гар дархур ишқ ояд хуррам чу димишқ ояд

گر درخور عشق آید خرم چو دمشق آید

Вари дили надиҳади дилро вайрон чу ҳалаб бинад

ور دل ندهد دل را ویران چو حلب بیند

Гуяд чаҳ сабаб бошад он хуррам ва ин вайрон

گوید چه سبب باشد آن خرم و این ویران

Ҷони Хизрӣ бояд то ҷон сабаб бинад

جان خضری باید تا جان سبب بیند

Омад шаъбони ъмдо аз баҳри бароти мо

آمد شعبان عمدا از بهر برات ما

То рӯзӣ ва берӯзӣ аз бахшиш раб бинад

تا روزی و بی‌روزی از بخشش رب بیند

Моҳ рамазон омад он банд даҳон омад

ماه رمضان آمد آن بند دهان آمد

Зад бар даҳани баста то лиззат лаб бинад

زد بر دهن بسته تا لذت لب بیند

Омад қадаҳ рӯза бишикаст қадаҳҳо ро

آمد قدح روزه بشکست قدح‌ها را

То мункири ин ъушрат бебода тараб бинад

تا منکر این عشرت بی‌باده طرب بیند

Сғроқи маъониро бар меъдаи холии зан

سغراق معانی را بر معده خالی زن

Маъшуқаи хилватро ҳам чашм ъзб бинад

معشوقه خلوت را هم چشم عزب بیند

Бо ғарраи давлати гӯ ҳам бугзарад ин навбат

با غره دولت گو هم بگذرد این نوبت

Чун бугзарад ин навбати ҳам навбат таб бинад

چون بگذرد این نوبت هم نوبت تب بیند

Навбат бигзору рӯи навбати зани Аҳмади шӯ

نوبت بگذار و رو نوبت زن احمد شو

То барфи вуҷӯди ту хуршед араб бинад

تا برف وجود تو خورشید عرب بیند

Хомаш куну камтари гӯ бисёр касе гуяд

خامش کن و کمتر گو بسیار کسی گوید

Кӯи ҷоҳ ва ҳаво ҷӯяд то ном ва лақаб бинад

کو جاه و هوا جوید تا نام و لقب بیند