Он сурхи қабое ки чу маи пори баромад

آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد

Имсол дар ин хирқаи зангори баромад

امسال در این خرقه زنگار برآمد

Он тарк ки он сол ба яғмоаш бидидӣ

آن ترک که آن سال به یغماش بدیدی

Онаст ки имсоли араби вори баромад

آنست که امسال عرب وار برآمد

Он ёр ҳамонаст агар ҷома дигар шуд

آن یار همانست اگر جامه دگر شد

Он ҷома ба дар карду дгрбори баромад

آن جامه به در کرد و دگربار برآمد

Он бода ҳамонаст агар шиша бадал шуд

آن باده همانست اگر شیشه بدل شد

Бингар ки чаҳ хуш бар сари хумори баромад

بنگر که چه خوش بر سر خمار برآمد

эй қавми гумони барда ки он машъалаҳо мард

ای قوم گمان برده که آن مشعله‌ها مرد

Он машъалаи зини равзани асрори баромад

آن مشعله زین روزن اسرار برآمد

Ин нест таносухи сухан ваҳдат маҳзаст

این نیست تناسخ سخن وحدت محضست

Каз ҷӯшаши он қулзуми зхори баромад

کز جوشش آن قلزم زخار برآمد

Як қатра аз он баҳр ҷудо шуд ки ҷудо нест

یک قطره از آن بحر جدا شد که جدا نیست

Кодми зи так слсли Фхори баромад

کآدم ز تک صلصل فخار برآمد

Рӯмии пинҳони гашт чу даврон ҳабаш дид

رومی پنهان گشت چو دوران حبش دید

Имрӯз дар ин лашкари ҷаррори баромад

امروز در این لشکر جرار برآمد

Гар шамси фурушад ба ғуруб ӯ на фано шуд

گر شمس فروشد به غروب او نه فنا شد

Аз бурҷ дигар он маи анвори баромад

از برج دگر آن مه انوار برآمد

Гуфтор раҳо кун бингар оинаи айн

گفتار رها کن بنگر آینه عین

Кони шубҳау ашколи зи гуфтори баромад

کان شبهه و اشکال ز گفتار برآمد

Шамс алҳақ табриз раседаст магӯӣед

شمس الحق تبریز رسیدست مگویید

Каз чархи сафои он маи асрори баромад

کز چرخ صفا آن مه اسرار برآمد