Ҳар нукта ки аз заҳри аҷал талхтар ояд

هر نکته که از زهر اجل تلختر آید

Онро чу бигӯед лаби ту чун шукр ояд

آن را چو بگوید لب تو چون شکر آید

Дар чоҳи занхдони ту ҳар ҷон ки ватани сохт

در چاه زنخدان تو هر جان که وطن ساخت

Зуд аз расани зулфи ту бар чарх барояд

زود از رسن زلف تو بر چرخ برآید

Ҳин тӯшаи даҳ аз хӯшаи абрӯии зарифат

هین توشه ده از خوشه ابروی ظریفت

Зон пеш ки ҷонро зи ту вақт сафар ояд

زان پیش که جان را ز تو وقت سفر آید

Аз даъвату овози хушати буи дил ояд

از دعوت و آواز خوشت بوی دل آید

Лаббайки занами нафхаи хӯн ҷигар ояд

لبیک زنم نفخه خون جگر آید