Дилами имрӯзи хуй ёр дорад

دلم امروز خوی یار دارد

Ҳавоӣ рӯй чун гулнор дорад

هوای روی چون گلنار دارد

Ки товуси он тараф пар ме фишонд

که طاووس آن طرف پر می‌فشاند

Ки булбули он тараф такрор дорад

که بلبل آن طرف تکرار دارد

Садоӣ ноӣ он ҷо нукта гуяд

صدای نای آن جا نکته گوید

Навой чанги бас асрор дорад

نوای چنگ بس اسرار دارد

Бгаҳ бархез фардои сӯй ӯ рӯ

بگه برخیز فردا سوی او رو

Ки ӯ ошиқ чу ман бисёр дорад

که او عاشق چو من بسیار دارد

Чу бигушоед рухони ту дили нигаҳдор

چو بگشاید رخان تو دل نگهدار

Ки баси оташ дар он рухсор дорад

که بس آتش در آن رخسار دارد

Валикини ақли кӯи он лаҳзаи дил ро

ولیکن عقل کو آن لحظه دل را

Ки дилҳоро лабаш хумор дорад

که دل‌ها را لبش خمار دارد

зи мо кории мҷу чун додае май

ز ما کاری مجو چون داده‌ای می

Ки май мари мардро бекор дорад

که می مر مرد را بی‌کار دارد

Дилами афтону хезон дӯш омад

دلم افتان و خیزان دوش آمد

Ки май мастӣ ӯ изҳор дорад

که می مستی او اظهار دارد

Давидами пеш ва гуфтам бода хӯрдӣ

دویدم پیش و گفتم باده خوردی

Наме тарсӣ ки ақл инкор дорад

نمی‌ترسی که عقل انکار دارد

Чу бӯ кардам даҳонашро бидидам

چو بو کردم دهانش را بدیدم

Ки буии он парӣ дидор дорад

که بوی آن پری دیدار دارد

Худовандии шамси аддӣни табриз

خداوندی شمس الدین تبریز

Ки буии холиқ ҷаббор дорад

که بوی خالق جبار دارد

зи бӯ то буии фарқӣ бас азимаст

ز بو تا بوی فرقی بس عظیمست

Ва ӯ беҳад ва бемиқдор дорад

و او بی‌حد و بی‌مقدار دارد