Туро соқӣ ҷон гуяд барои нангу номӣ ро

تو را ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را

Фрўмгзор дар маҷлиси чунин ашгрФи ҷомӣ ро

فرومگذار در مجلس چنین اشگرف جامی را

зи хӯни мо қисосатро биҷӯ ин дами халосат ро

ز خون ما قصاصت را بجو این دم خلاصت را

Мҳли соқии хосатро барои хосу омӣ ро

مهل ساقی خاصت را برای خاص و عامی را

Бикаш ҷоми ҷалолиро фидо кун нафасу молӣ ро

بکش جام جلالی را فدا کن نفس و مالی را

Машав сухраи ҳалолиро махон бодаи ҳаромӣ ро

مشو سخره حلالی را مخوان باده حرامی را

Ғалати кирдори нодонӣ ҳама номӣаст ё ноне

غلط کردار نادانی همه نامیست یا نانی

Туро чун пухта шуд ҷонии мгир эй пухтаи хомӣ ро

تو را چون پخته شد جانی مگیر ای پخته خامی را

Касе каз ном май лофади бҳл каз ғусса бишкофад

کسی کز نام می‌لافد بهل کز غصه بشکافد

Чу он мурғӣ ки май бофад ба гирди хеши домӣ ро

چو آن مرغی که می‌بافد به گرد خویش دامی را

Дар ин дом ва дар ин донаи мҷуи ҷузи ишқи ҷонона

در این دام و در این دانه مجو جز عشق جانانه

Магӯ аз чархи вази хонаи ту дидаи гир бомай ро

مگو از چرخ وز خانه تو دیده گیر بامی را

Ту шину кофу райро худ магӯ шукр ки ҳаст аз не

تو شین و کاف و ری را خود مگو شکر که هست از نی

Магӯ алқоби ҷони ҳии яке нақшу каломӣ ро

مگو القاب جان حی یکی نقش و کلامی را

Чу бе сӯрати ту ҷон бошӣ , чаҳ нуқсонгар ниҳон бошӣ ?

چو بی‌صورت تو جان باشی‌، چه نقصان گر نهان باشی‌؟

Чаро дарбанд он бошӣ ки вогўиии паёмӣ ро

چرا دربند آن باشی که واگویی پیامی را

Биё эй ҳам дили муҳаррам , бигир ин бодаи хуррам

بیا ای هم‌دل محرم، بگیر این بادهٔ خرم

Чунон сармасти шӯи ин дам ки нашиносӣ мақомӣ ро

چنان سرمست شو این دم که نشناسی مقامی را

Бирав эй роҳи раҳ паймо бидон хуршеди ҷон афзо

برو ای راه ره پیما بدان خورشید جان‌افزا

Аз ин маҷнӯни пари савдои бабри онҷои саломӣ ро

از این مجنون پر‌سودا ببر آنجا سلامی را

Бигӯ эй шамси табризӣ аз он майҳои пойизӣ

بگو ای شمس تبریزی از آن می‌های پاییزی

Ба худ дар соғарам резӣ нафармое ғуломӣ ро

به خود در ساغرم ریزی نفرمایی غلامی را