Аз он мое эй мавло агар имрӯз агар фардо

از آن مایی ای مولا اگر امروز اگر فردا

Шабу рӯзами зи ту равшани зиҳии раънои зиҳии зебо

شب و روزم ز تو روشن زهی رعنا زهی زیبا

Ту поки покӣ аз сӯрат валек аз партави нурат

تو پاک پاکی از صورت ولیک از پرتو نورت

Намоеи сӯратӣ ҳар дам чаҳ боҳасан ва чаҳ боболо

نمایی صورتی هر دم چه باحسن و چه بابالا

Чу абрӯро чунин кардӣ чаҳ сӯратҳои чин кардӣ

چو ابرو را چنین کردی چه صورت‌های چین کردی

Маро беақл ва дайн кардӣ бар он нақш ва бар он ҳўро

مرا بی‌عقل و دین کردی بر آن نقش و بر آن حورا

Марои гӯйӣ чаҳ ишқаст ин ки неи боло на пастаст ин

مرا گویی چه عشقست این که نی بالا نه پستست این

Чаҳ сайдӣ без шастаст ин даруни мавҷи ин дарё

چه صیدی بی ز شستست این درون موج این دریا

Аё маъшӯқ ҳар қудсӣ чу май доне чаҳ май пурсӣ

ایا معشوق هر قدسی چو می‌دانی چه می‌پرسی

Ки сари арш ва сад курсии зи ту зоҳир шавад пайдо

که سر عرش و صد کرسی ز تو ظاهر شود پیدا

Задӣ дар ман яке оташ ки шуд ҷони марои мФрш

زدی در من یکی آتش که شد جان مرا مفرش

Ки то оташ шавад гули хуш ки то якто шавад сад то

که تا آتش شود گل خوش که تا یکتا شود صد تا

Фирист он ишқи соқиро бигардон ҷоми боқӣ ро

فرست آن عشق ساقی را بگردان جام باقی را

Ки аз мзҷу талоқеро надонам ҷомаш аз саҳбо

که از مزج و تلاقی را ندانم جامش از صهبا

Бикун ин рамзро таъйин бигӯ махдуми шамси аддӣн

بکن این رمز را تعیین بگو مخدوم شمس الدین

Ба табризи нкўоиини бабри ин нуктаи ғро

به تبریز نکوآیین ببر این نکته غرا