Аҷаби он дилбари зебо куҷо шуд

عجب آن دلبر زیبا کجا شد

Аҷаби он сарви хуши боло куҷо шуд

عجب آن سرو خوش بالا کجا شد

Миёни мо чу шамъӣ нур ме дод

میان ما چو شمعی نور می‌داد

Куҷо шуд эй аҷаб бе мо куҷо шуд

کجا شد ای عجب بی‌ما کجا شد

Дилам чун барг меларзад ҳамаи рӯз

دلم چون برگ می‌لرزد همه روز

Ки дилбари ним шаб танҳо куҷо шуд

که دلبر نیم شب تنها کجا شد

Бирав бар раҳ бипурс аз раҳгузарён

برو بر ره بپرس از رهگذاران

Ки он ҳамроҳи ҷонафзо куҷо шуд

که آن همراه جان افزا کجا شد

Бирав дар боғ пресс аз боғбонон

برو در باغ پرس از باغبانان

Ки он шохи гули раъно куҷо шуд

که آن شاخ گل رعنا کجا شد

Бирав бар бом пресс аз посбонон

برو بر بام پرس از پاسبانان

Ки он султон беҳамто куҷо шуд

که آن سلطان بی‌همتا کجا شد

Чу девонаи ҳамеи гирдам ба саҳро

چو دیوانه همی‌گردم به صحرا

Ки он оҳӯ дар ин саҳро куҷо шуд

که آن آهو در این صحرا کجا شد

Ду чашми ман чу Ҷайҳун шуд зи гиря

دو چشم من چو جیحون شد ز گریه

Ки он гавҳар дар ин дарё куҷо шуд

که آن گوهر در این دریا کجا شد

зи моҳу Зуҳра май пурсами ҳамаи шаб

ز ماه و زهره می‌پرسم همه شب

Ки он маи рӯ бар ин боло куҷо шуд

که آن مه رو بر این بالا کجا شد

Чу он мост чун бо дигаронаст

چو آن ماست چون با دیگرانست

Чу ин ҷо нест ӯ он ҷо куҷо шуд

چو این جا نیست او آن جا کجا شد

Дилу ҷонаш чу бо аллоҳи пайваст

دل و جانش چو با الله پیوست

Агар зини об ва гул шуд локҷо шуд

اگر زین آب و گل شد لاکجا شد

Бигӯ равшан ки шамси аддӣни табриз

بگو روشن که شمس الدین تبریز

Чу гуфт алшмси лои ихФӣ куҷо шуд

چو گفت الشمس لا یخفی کجا شد