Чу девами ошиқи он як парӣ шуд

چو دیوم عاشق آن یک پری شد

зи деви хештани як сар барӣ шуд

ز دیو خویشتن یک سر بری شد

Чу ногоҳон бидидаш ҳамчуи барқӣ

چو ناگاهان بدیدش همچو برقی

Бурун парид ақлашро сиррӣ шуд

برون پرید عقلش را سری شد

Дар ангушти парии меҳри сулаймон

در انگشت پری مُهر سلیمان

Чу дид он ҷону дил дар чокарӣ шуд

چو دید آن جان و دل در چاکری شد

Чу сари чокарӣ ишқ дарёфт

چو سر چاکری عشق دریافت

Фарози ҳафт чарх меҳтарӣ шуд

فراز هفت چرخ مهتری شد

Чу лаб тар кард ӯ аз ҷоми ишқаш

چو لب تر کرد او از جام عشقش

Бидон хушкии лаб ӯ аз тарӣ шуд

بدان خشکی لب او از تری شد

Чу шуд ӯ муштарии ишқи ҷинӣ

چو شد او مشتری عشق جنی

Каминаи бандагонаш муштарӣ шуд

کمینه بندگانش مشتری شد

Чу говӣ буд беҷону забони дев

چو گاوی بود بی‌جان و زبان دیو

Бидод ҷону ишқаш сомрӣ шуд

بداد جان و عشقش سامری شد

Ҳамаи ҷавру ҷафоу меҳнати ишқ

همه جور و جفا و محنت عشق

Бар ӯ ширин чу меҳр модарӣ шуд

بر او شیرین چو مهر مادری شد

Магари дарди фироқу ҷаври ҳиҷрон

مگر درد فراق و جور هجران

Ки тоб он набӯдаш зон барӣ шуд

که تاب آن نبودش زان بری شد

зи дасти ҳиҷр ӯ то пеши махдум

ز دست هجر او تا پیش مخدوم

Ки шамс аддӣнаст баҳр доварӣ шуд

که شمس‌الدین است بهر داوری شد

Чу дев омад ба пешаш хок бӯсед

چو دیو آمد به پیشش خاک بوسید

Аз оташ бо млоик ҳампарӣ шуд

از آتش با ملایک همپری شد

Аз он мастӣ ба табризаст гардон

از آن مستی به تبریز است گردان

Ки аз ҷонаши ҳавоӣ кофарӣ шуд

که از جانش هوای کافری شد