зи хоки ман агар гандум барояд

ز خاک من اگر گندم برآید

Аз онгар нони пазӣ мастӣ фазояд

از آن گر نان پزی مستی فزاید

Хамиру нонбо девона гардад

خمیر و نانبا دیوانه گردد

Танураши байт мастона сарояд

تنورش بیت مستانه سراید

Агар бар гӯри ман оеи зиёрат

اگر بر گور من آیی زیارت

Туро хрпштаҳам рақсони намояд

تو را خرپشته‌ام رقصان نماید

Мё бедаф ба гӯри ман бародар

میا بی‌دف به گور من برادر

Ки дар базми худо ғамгин нишоед

که در بزم خدا غمگین نشاید

Занах барбаста ва дар гӯри хуфта

زنخ بربسته و در گور خفته

Даҳони афюну нақл ёр хоед

دهان افیون و نقل یار خاید

Бадарӣ зон кафан бар синаи бандӣ

بدری زان کفن بر سینه بندی

Хроботии зи ҷонати дргшоид

خراباتی ز جانت درگشاید

з ҳар сӯи бонги ҷангу чанги мисатон

ز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستان

з ҳар корӣ ба лобуд кор зояд

ز هر کاری به لابد کار زاید

Марои ҳақ аз май ишқи офарӣдаи сет

مرا حق از می عشق آفریده‌ست

Ҳамон ишқам агар маргам басоед

همان عشقم اگر مرگم بساید

Манам мастӣу асли ман май ишқ

منم مستی و اصل من می عشق

Бигӯ аз май ба ҷузи мастӣ чаҳ ояд

بگو از می به جز مستی چه آید

Ба бурҷи рӯҳи шамси аддӣни табриз

به برج روح شمس الدین تبریز

Биппарад рӯҳи ман як дам напояд

بپرد روح من یک دم نپاید