Дил бо дили дӯст дар ҳнин бошад

دل با دل دوست در حنین باشد

Гуёӣ хамӯш ҳамчунин бошад

گویای خموش همچنین باشد

Гӯям сухану забони нҷнбонм

گویم سخن و زبان نجنبانم

Чун гӯши ҳасуд дар камӣн бошад

چون گوش حسود در کمین باشد

Донам ки забон ва гӯш ғаммозанд

دانم که زبان و گوش غمازند

Бо дил гӯям ки дил амин бошад

با دل گویم که دل امین باشد

Сад шуъла оташаст дар дида

صد شعلهٔ آتش است در دیده

Аз нуктаи дил ки оташин бошад

از نکته دل که آتشین باشد

Худ турфатар ин ки дар дили оташ

خود طرفه‌تر این که در دل آتش

Чандини гулу сарв ва ёсамин бошад

چندین گل و سرو و یاسمین باشد

Зон оташи боғ сабзтар гардад

زان آتش باغ سبزتر گردد

То оташ ва об ҳамнишин бошад

تا آتش و آب همنشین باشد

эй рӯҳи муқӣми марғзории ту

ای روح مقیم مرغزاری تو

Кони ҷои дилу ақли дона чин бошад

کان جا دل و عقل دانه چین باشد

Он сӯй ки куфр ва дайн наме гунҷад

آن سوی که کفر و دین نمی‌گنجد

Кӣ мо ва ман фалон дайн бошад

کی ما و من فلان دین باشد