Чаҳ бошадгар нгоринм бигирад дасти ман фардо

چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا

зи равзани сари дроўизд чу қурси моҳи хуши симо

ز روزن سر درآویزد چو قرص ماه خوش سیما

Даройад ҷон физой ман кушояди дасту пои ман

درآید جان فزای من گشاید دست و پای من

Ки дастами баст ва поем ҳам кафи ҳиҷрони побарҷо

که دستم بست و پایم هم کف هجران پابرجا

Бадв гӯям ба ҷони ту ки бе ту эй ҳаёти ҷон

بدو گویم به جان تو که بی‌تو ای حیات جان

На шодам мекунад ъушрат на мастам мекунад саҳбо

نه شادم می‌کند عشرت نه مستم می‌کند صهبا

Вагар аз ноз ӯ гуяд бирав аз ман чаҳ май хоҳӣ

وگر از ناز او گوید برو از من چه می‌خواهی

зи савдои ту май тарсам ки пайвандад ба ман савдо

ز سودای تو می‌ترسم که پیوندد به من سودا

Барам теғу кафани пешаш чу қурбонии нуҳуми гардан

برم تیغ و کفن پیشش چو قربانی نهم گردن

Ки аз ман дардисари дории маро гардан бизан ъмдо

که از من دردسر داری مرا گردن بزن عمدا

Ту май доне ки ман бе ту нахоҳам зиндагонӣ ро

تو می‌دانی که من بی‌تو نخواهم زندگانی را

Марои мурдан ба аз ҳиҷрон ба яздони кохрҷи аламутӣ

مرا مردن به از هجران به یزدان کاخرج الموتی

Маро бовар намеомад ки аз бандаи ту баргардӣ

مرا باور نمی‌آمد که از بنده تو برگردی

Ҳаме гуфтам ароҷифаст ва бӯҳтон гуфта аъдо

همی‌گفتم اراجیفست و بهتان گفته اعدا

Тӯии ҷони ман ва беҷон надонам зист ман борӣ

توی جان من و بی‌جان ندانم زیست من باری

Тӯии чашми ман ва бе ту надорам дидаи бино

توی چشم من و بی‌تو ندارم دیده بینا

Раҳо кун ин суханҳоро бизан мутриби яке парда

رها کن این سخن‌ها را بزن مطرب یکی پرده

Рубобу даф ба пешовар агар набӯд туро срно

رباب و دف به پیش آور اگر نبود تو را سرنا