эй ишқ ки ҷумла аз ту шоданд

ای عشق که جمله از تو شادند

Вази нури ту ошиқони бзоднд

وز نور تو عاشقان بزادند

Ту Подшаҳӣу ҷумлаи ушшоқ

تو پادشهی و جمله عشاق

Ҳамранги ту Подшаҳ нажоданд

همرنگ تو پادشه نژادند

Ҳар кас ки сиррӣу дида Эй дошт

هر کس که سری و دیده‌ای داشت

Диданди туро сиррӣ ниҳоданд

دیدند تو را سری نهادند

Хуршеди тӯйу зарра аз туаст

خورشید توی و ذره از توست

Ваон нур ба нури боздоднд

وان نور به نور بازدادند

Чун буии аноят ту бошад

چون بوی عنایت تو باشد

Золони ҳама рустам ҷиҳоданд

زالان همه رستم جهادند

Чун аз бар ту мадад набошад

چون از بر تو مدد نباشد

Гар Ҳамза ва рустаманд боданд

گر حمزه و رستمند بادند

эй дили бурҷа ки моҳи рӯйон

ای دل برجه که ماه رویان

Аз пардаи ғайб рӯ кушоданд

از پرده غیب رو گشادند

Мустанаду тариқ хона донанд

مستند و طریق خانه دانند

Зеро ки на маст аз фасоданд

زیرا که نه مست از فسادند

То ишқ зайд зӣанд эшон

تا عشق زید زیند ایشان

То ёд буд ҳама ба ёданд

تا یاد بود همه به یادند

Хониш
ғзл шморҳ 690 — ъндлӣб