Дил бе лутфи ту ҷон надорад

دل بی‌لطف تو جان ندارد

Ҷон бе ту сар ҷаҳон надорад

جان بی‌تو سر جهان ندارد

Ақл ар чаҳ шигарфи кдхдоиист

عقل ار چه شگرف کدخداییست

Бехон ту об ва нон надорад

بی خوان تو آب و نان ندارد

Хуршед чу дид хоки Кувайт

خورشید چو دید خاک کویت

Ҳаргизи сар осмон надорад

هرگز سر آسمان ندارد

Гулнор чу дид гулшани ҷон

گلنار چو دید گلشن جان

Зини пас сар бӯстон надорад

زین پس سر بوستان ندارد

Дар давлати ту сияҳи гилӣмӣ

در دولت تو سیه گلیمی

Гар суд кунад зиён надорад

گر سود کند زیان ندارد

Бе моҳи ту шаб сияҳ гилӣмаст

بی ماه تو شب سیه گلیمست

Ин дорад ва он ва он надорад

این دارد و آن و آن ندارد

Дорад зи ситораҳо ҳазорон

دارد ز ستاره‌ها هزاران

Бемоҳ чроғдон надорад

بی ماه چراغدان ندارد

Бегуфт ту гӯш нест ҷон ро

بی گفت تو گوش نیست جان را

Бе гӯши ту ҷон забон надорад

بی گوش تو جان زبان ندارد

Ваон ҷони ғариб дар тазаллум

وان جان غریب در تظلم

наменолад ва тарҷумон надорад

می‌نالد و ترجمان ندارد

Лекини рухи зард ӯ гувоҳаст

لیکن رخ زرد او گواهست

Ва ашкӣ ки ғамаш ниҳон надорад

و اشکی که غمش نهان ندارد

Ғаммоз шавам буд дами сард

غماز شوم بود دم سرد

Он дам ки дам харон надорад

آن دم که دم خران ندارد

Асли дами сард меҳр ҷонаст

اصل دم سرد مهر جانست

Конро маи меҳр ҷон надорад

کان را مه مهر جان ندارد

Чун дил сабкаш кунад баҳорат

چون دل سبکش کند بهارت

Сад гӯнаи ғамаш гарон надорад

صد گونه غمش گران ندارد

Он ишқи ҷавон чу навбаҳорат

آن عشق جوان چو نوبهارت

Ҷузи перонро ҷавон надорад

جز پیران را جوان ندارد

То чанд нишони диҳӣ хамаш кун

تا چند نشان دهی خمش کن

Кони асли нишон нишон надорад

کان اصل نشان نشان ندارد

Бигзор нишон чу шамси табриз

بگذار نشان چو شمس تبریز

Он шамс ки ӯ карон надорад

آن شمس که او کران ندارد