Бинишастаам ман бар дарат то бўки брҷўшди вафо

بنشسته‌ام من بر درت تا بوک برجوشد وفا

Бошад ки бигушое дарии гӯйӣ ки бархез андро

باشد که بگشایی دری‌، گویی که برخیز اندرآ

Ғарқаст ҷонам бар дарат дар буии машку анбарат

غرق‌ست جانم بر درت‌، در بوی مشک و عنبر‌ت

эй сад ҳазорон марҳамат бар рӯй хубати доимо

ای صد هزاران مرحمت‌، بر روی خوبت دایما

Моием масту саргарони фориғи зи кори дигарон

ماییم مست و سرگران فارغ ز کار دیگران

Олам агар барҳам равад ишқи туро бодои бақо

عالم اگر برهم رود عشق تو را بادا بقا

Ишқи ту каф барҳам занад сад олам дигар кунад

عشق تو کف برهم زند‌، صد عالم دیگر کند

Сад қарни нав пайдо шавад беруни зи афлоку хало

صد قرن نو پیدا شود بیرون ز افلاک و خلا

эй ишқи хандони ҳамчуи гули ваии хуши назар чун ақли кул

ای عشق خندان همچو گل‌، وی خوش‌نظر چون عقل کل

Хуршедро даракаш ба ҷл эй шаҳсавори ҳилли ?утӣ

خورشید را درکش به جُل‌، ای شهسوار هل اتی

Имрӯзи мо меҳмони ту масти рухи хандони ту

امروز ما مهمان تو مست رخ خندان تو

Чун номи рӯят май барам дил меравад валлоҳи зи ҷо

چون نام رویت می‌برم دل می‌رود والله ز جا

Кӯи боми ғайри боми ту кӯи номи ғайри номи ту

کو بام غیر بام تو کو نام غیر نام تو

Кӯи ҷоми ғайри ҷоми ту эй соқии ширини адо

کو جام غیر جام تو ای ساقی شیرین ادا

Гар зиндаи ҷонии ёбмии ман доманаши бртобмӣ

گر زنده‌جانی یابمی من دامنش برتابمی

эй кошкӣ дрхўобмӣ дар хоб бинмудӣ лақо

ای کاشکی در خوابمی در خواب بنمودی لقا

эй бар дарат хайлу ҳашами беруни хиром эй муҳташам

ای بر درت خیل و حشم بیرون خرام ای محتشم

Зеро ки сармасту хушам зон чашми масти дилрабо

زیرا که سرمست و خوشم زان چشم مست دلربا

Афғону хӯни дидаи байни сад перҳани бдридаҳи байн

افغان و خون‌ِ دیده بین‌، صد پیرهن بدریده بین

Хӯни ҷигари печидаи байн бар гардан ва рӯйу қафо

خون جگر پیچیده بین بر گردن و روی و قفا

Он кас ки бинад рӯй ту маҷнӯн нагардад кӯ бигӯ

آن کس که بیند روی تو مجنون نگردد کو به‌کو

Санг ва кулӯхӣ бошад ӯ ӯро чаро хоҳам бало

سنگ و کلوخی باشد او‌، او را چرا خواهم بلا‌؟

Ранҷу балоеи зини бтар каз ту буд ҷон бе хабар

رنج و بلایی زین بتر کز تو بود جان بی‌خبر

эй шоҳу султони башари ло тбл наФасо болъмӣ

ای شاه و سلطان بشر لا تبل نفسا بالعمی

Ҷонҳо чу сайлобии равон то соҳили дарёии ҷон

جان‌ها چو سیلابی روان تا ساحل دریای جان

Аз ошноёни мунқатиъ бо баҳр гашта ошно

از آشنایان منقطع با بحر گشته آشنا

Силии равони андари вела силӣ дигар гум карда раҳ

سیلی روان اندر وله سیلی دگر گم کرده ره

Алҳмдллаҳ гуяд он венаи оҳу лои ҳавлу ло

الحمدلله گوید آن وین آه و لا حول و لا

эй офтобии омада бар муфлисони соқӣ шуда

ای آفتابی آمده بر مفلسان ساقی شده

Бар бандагони худро зада бории карами бории ато

بر بندگان خود را زده باری کرم باری عطا

Гули дидаи ногуҳи мари туро бдридаҳи ҷону ҷома ро

گل دیده ناگه مر تو را بدریده جان و جامه را

Ваон чанги зор аз чанги ту афкандаи сари пеш аз ҳаё

وان چنگ زار از چنگ تو افکنده سر پیش از حیا

Мқблтрину неки пай дар бурҷ Зуҳра кист не

مقبل‌ترین و نیک پی در برج زهره کیست؟ نی

Зеро наад лаб бар лабат то аз ту омӯзад наво

زیرا نهد لب بر لبت تا از تو آموزد نوا

Неҳоу хоссаи нешикар бар тамаъи ин бастаи камар

نی‌ها و خاصه نیشکر بر طمع این بسته کمر

Рақсон шуда дар Нитсаатон яъне тъзи ман тшо

رقصان شده در نیستان یعنی« تعز من تشا»

Бад бе ту чангу неи ҳазини баради он канору бӯсаи ин

بُد بی‌تو چنگ و نی حزین برد آن کنار و بوسه این

Даф гуфт май зан бар рухам то рӯй ман ёбад баҳо

دف گفت می‌زن بر رخم تا روی من یابد بها

Ин ҷони пораи пораро хуши пораи пора маст кун

این جان‌ِ پاره پاره را‌، خوش پاره پاره مست کن

То он чаҳ дӯшаш фӯт шуд онро кунад ин дами қазо

تا آن چه دوشش فوت شد آن را کند این دم قضا

Ҳайфаст эй шоҳи маин ҳушёр кардан ин чунин

حیف است ای شاه مهین هشیار کردن این چنین

Валлоҳ нагӯям баъд аз ин ҳушёри шарҳат эй худо

والله نگویم بعد از این هشیار شرحت ای خدا

ё бодаи даҳ ҳуҷҷати мҷу ё худ ту бархез ва бирав

یا باده ده حجت مجو یا خود تو برخیز و برو

ё бандаро бо лутф ту шуд сӯфӣонаи моҷаро

یا بنده را با لطف تو شد صوفیانه ماجرا