Рӯзам ба иёдат шаб омад

روزم به عیادت شب آمد

Ҷонам ба зиёрат лаб омад

جانم به زیارت لب آمد

Аз бас ки шунид ёрбам чарх

از بس که شنید یاربم چرخ

Аз ёрб ман ба ёрб омад

از یارب من به یارب آمد

Ёр омаду ҷоми бода бар каф

یار آمد و جام باده بر کف

Зон май ки хилоф мазҳаб омад

زان می که خلاف مذهب آمد

Ҳар бори зи ҷуръа маст будам

هر بار ز جرعه مست بودم

Ин бори қадаҳ лаболаб омад

این بار قدح لبالب آمد

Олам ба хумор ӯст мъҷб

عالم به خمار اوست معجب

Пас вай чаҳ аҷаб ки мъҷб омад

پس وی چه عجب که معجب آمد

Бар ҳар фалакӣ ки моҳ ӯ тофт

بر هر فلکی که ماه او تافت

Хуршеди камина кавкаб омад

خورشید کمینه کوکب آمد

Гӯйии маи нав савора дидаш

گویی مه نو سواره دیدش

Каз ишқ чу наъл мураккаб омад

کز عشق چو نعل مرکب آمد

Ин бас набӯд шарафи ҷаҳон ро

این بس نبود شرف جهان را

Кӯи рӯҳу ҷаҳон чу қолаб омад

کو روح و جهان چو قالب آمد

Шоди он дили равшанӣ ки бинад

شاد آن دل روشنی که بیند

Дилро ки чаҳ сон муқарраб омад

دل را که چه سان مقرب آمد

Аз партави дили ҷаҳони пургул

از پرتو دل جهان پرگل

Зебоу хуш ва мؤдб омад

زیبا و خوش و مؤدب آمد

Ҳар мива ба вақти хеш сар кард

هر میوه به وقت خویش سر کرد

Ҳар фасл чаҳ сон мураттаб омад

هر فصل چه سان مرتب آمد

Бас кун ки ба пеши нотиқи кул

بس کن که به پیش ناطق کل

Гуёӣ хамаш муҳаззаб омад

گویای خمش مهذب آمد

Бас кун ки арӯси ҷони зи ҷилва

بس کن که عروس جان ز جلوه

Бо номаҳрам муаззаб омад

با نامحرم معذب آمد

Ман бас накунам ки бедилон ро

من بس نکنم که بی‌دلان را

Ин клбшкр муҷарраб омад

این کلبشکر مجرب آمد

Ман бас накунам ба кӯрии онк

من بس نکنم به کوری آنک

Андари раҳи дайн музабзаб омад

اندر ره دین مذبذب آمد

Хомаш ки ба гуфт ҳоҷатӣ нест

خامش که به گفت حاجتی نیست

Чун ҷазби Фрғт Фонсб омад

چون جذب فرغت فانصب آمد

Худ гуфтани банда ҷазб ҳақаст

خود گفتن بنده جذب حقست

Каз банда ба банда ақрб омад

کز بنده به بنده اقرب آمد