Он Юсуфи хуш изор омад

آن یوسف خوش عذار آمد

Ваон исо рӯзгор омад

وان عیسی روزگار آمد

Ваон снҷқи сад ҳазор нусрат

وان سنجق صد هزار نصرت

Бар мавкиб навбаҳор омад

بر موکب نوبهار آمد

эй кори ту мурдаи зинда кардан

ای کار تو مرده زنده کردن

Бархез ки рӯз кор омад

برخیز که روز کار آمد

Ширӣ ки ба сайд шер гирад

شیری که به صید شیر گیرد

Сармаст ба марғзор омад

سرمست به مرغزار آمد

Дай рафту прири нақди бустон

دی رفت و پریر نقد بستان

Кони нақди хуш айёр омад

کان نقد خوش عیار آمد

Ин шаҳри имрӯз чун биҳиштаст

این شهر امروز چون بهشتست

намегуяд шаҳриёр омад

می‌گوید شهریار آمد

Май зани деҳлӣ ки рӯз идаст

می‌زن دهلی که روز عیدست

намекун тарабӣ ки ёр омад

می‌کن طربی که یار آمد

Моҳӣ аз ғайби сар бурун кард

ماهی از غیب سر برون کرد

Кин ма бар ӯ ғубор омад

کاین مه بر او غبار آمد

Аз хӯбии он қарори ҷон ҳо

از خوبی آن قرار جان‌ها

Олами ҳама беқарор омад

عالم همه بی‌قرار آمد

Ҳин домани ишқи бргшоиид

هین دامن عشق برگشایید

Каз чархи нуҳум нисор омад

کز چرخ نهم نثار آمد

эй мурғи ғариби пурбурӣда

ای مرغ غریب پربریده

Бар ҷои ду пар чаҳор омад

بر جای دو پر چهار آمد

Ҳон эй дили баста сина бигушо

هان ای دل بسته سینه بگشا

Кони гумшуда дар канор омад

کان گمشده در کنار آمد

эй пои биёу пой май кӯб

ای پای بیا و پای می‌کوب

Кони сарда номдор омад

کان سرده نامدار آمد

Аз пер магӯ ки ӯ ҷавон шуд

از پیر مگو که او جوان شد

Ваз пор магӯ ки пор омад

وز پار مگو که پار آمد

Гуфтӣ бо шаҳ чаҳ узр гӯям

گفتی با شه چه عذر گویم

Худ шоҳ ба аътзор омад

خود شاه به اعتذار آمد

Гуфтӣ ки куҷои раҳами зи дасташ

گفتی که کجا رهم ز دستش

Дасташи ҳама дастёр омад

دستش همه دستیار آمد

Норай дидӣ ва нур омад

ناری دیدی و نور آمد

Хӯнӣ дидӣ ъқор омад

خونی دیدی عقار آمد

Он кас ки зи бахти худ гурезад

آن کس که ز بخت خود گریزد

Бигурехта шармсор омад

بگریخته شرمسار آمد

Хомаш куну лутфҳоаш мшмр

خامش کن و لطف‌هاش مشمر

Лутфӣаст ки бешумор омад

لطفیست که بی‌شمار آمد

Хониш
ғзл шморҳ 707 — ъндлӣб