Ҷон аз сафар дароз омад

جان از سفر دراز آمد

Бар хок дар ту бозомад

بر خاک در تو بازآمد

Дар нақди вуҷӯд ҳар чаҳ зар буд

در نقد وجود هر چه زر بود

Аз ганҷи адам ба газ омад

از گنج عدم به گاز آمد

Бе меҳри ту ҳар ки осмон рафт

بی مهر تو هر که آسمان رفت

Дарҳои фалаки Фрозомд

درهای فلک فرازآمد

Бе обии хеши ҷумлаи диданд

بی آبی خویش جمله دیدند

Ҳрк аз ту на сарфароз омад

هرک از تو نه سرفراز آمد

Ҷон рафт ки бе ту кор созад

جان رفت که بی‌تو کار سازد

Сӯзед ва на корсоз омад

سوزید و نه کارساز آمد

Андар сафараш бишуд ҳақиқат

اندر سفرش بشد حقیقت

Кӯ бе ту ҳама муҷоз омад

کو بی‌تو همه مجاز آمد

Аз гирд раҳ омадаст имрӯз

از گرد ره آمدست امروز

Раҳми ор ки пурниёз омад

رحم آر که پرنیاز آمد

Сарро зи даричае бурун кун

سر را ز دریچه‌ای برون کن

То бинад кон тароз омад

تا بیند کان طراز آمد

То наъра ошиқон барояд

تا نعره عاشقان برآید

Кони қибла ҳар намоз омад

کان قبله هر نماز آمد

Аз пеш ту рафт бози ҷонам

از پیش تو رفت باز جانم

Табл ту шунид ва бозомад

طبل تو شنید و بازآمد

эй аҳли работи ворҳидит

ای اهل رباط وارهیدیت

Каз хати хушаш ҷавоз омад

کز خط خوشش جواز آمد

Он чанги тараб ки бенаво буд

آن چنگ طرب که بی‌نوا بود

Рақсӣ ки кунун ба соз омад

رقصی که کنون به ساز آمد

Аз силсилаи ниёзи рстид

از سلسله نیاز رستید

Кони банди ҳазор ноз омад

کان بند هزار ناز آمد

Тарки хар колбуд бигӯед

ترک خر کالبد بگویید

Кони шоҳ барроқ тоз омад

کان شاه براق تاز آمد

Нури рухи шамси ҳақи табриз

نور رخ شمس حق تبریز

Олам бигирифт ва роз омад

عالم بگرفت و راز آمد