Он кас ки ба бандагӣат ояд

آن کس که به بندگیت آید

Бо ӯ ту чунин кунӣ нишоед

با او تو چنین کنی نشاید

эй рӯй ту хубу хуии ту хуш

ای روی تو خوب و خوی تو خوش

Чун ту гуҳарӣ фалак назояд

چون تو گهری فلک نزاید

Рӯй туу хуй ту латифаст

روی تو و خوی تو لطیفست

Сари дили ту латиф бояд

سر دل تو لطیف باید

Он шахс ки мрднисти фардо

آن شخص که مردنیست فردا

Имрӯз чаро ҷафои намояд

امروز چرا جفا نماید

Чизе ки ба худ наме писандад

چیزی که به خود نمی‌پسندد

Он бар дгарӣ чаҳ озмоид

آن بر دگری چه آزماید

Аз хашми мхои ҳеҷ кас ро

از خشم مخای هیچ کس را

То хашми худои туро нхоид

تا خشم خدا تو را نخاید

Бархез зи қасди хӯни халқон

برخیز ز قصد خون خلقان

То бар сари ту Фрўнёид

تا بر سر تو فرونیاید

Он гоҳи қазои зи ту бигардад

آن گاه قضا ز تو بگردد

Кони васваса дар дилат наёяд

کان وسوسه در دلت نیاید

эй гуфта ки мардуми ин чаҳ мардӣаст

ای گفته که مردم این چه مردیست

Коблиси туро чунин бгоид

کابلیس تو را چنین بگاید