Соқӣ бархез кон ма омад

ساقی برخیز کان مه آمد

Башитоб ки сахт бегуҳ омад

بشتاب که سخت بی‌گه آمد

Таркона битоз вақт тангаст

ترکانه بتاز وقت تنگست

Кони тарки хто ба харгаҳ омад

کان ترک ختا به خرگه آمد

Дар ваҳм набӯд ин саодат

در وهم نبود این سعادت

Иқболи нигар ки ногуҳ омад

اقبال نگر که ناگه آمد

Ошиқ чу пиёлаи пари зи хӯн буд

عاشق چو پیاله پر ز خون بود

Чун соғар май ба қҳқаҳ омад

چون ساغر می به قهقه آمد

Бо чун ту маи онк вақт дарёфт

با چون تو مه آنک وقت دریافت

Таъҷил накард аблаҳ омад

تعجیل نکرد ابله آمد

Аз хирмани ишқ ҳар кӣ бигурехт

از خرمن عشق هر کی بگریخت

Коҳаст ба хирман ки омад

کاه است به خرمن‌ِ که آمد

Бегуҳ шуд ва ҳар кӣ ӯст мқбл

بی گه شد و هر کی اوست مقبل

Бигурехт зи худ ба дарга омад

بگریخت ز خود به درگه آمد

Андари табризҳоиу ҳўиист

اندر تبریز های و هویی‌ست

Онро ки зи ҳиҷр бо раҳ омад

آن را که ز هجر با ره آمد

Хониш
ғзл шморҳ 723 — ъндлӣб