Пеш аз он кандар ҷаҳони боғ ва майу ангур буд

پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود

Аз шароби лоязолии ҷони мо махмур буд

از شراب لایزالی جان ما مخمور بود

Мо ба Бағдоди ҷаҳони ҷон аноолҳқ ме задем

ما به بغداد جهان جان اناالحق می‌زدیم

Пеш аз он кин дору гиру нуктаи Мансур буд

پیش از آن کاین دار و گیر و نکته منصور بود

Пеш аз он кин нафаси кул дар обу гул меъмор шуд

پیش از آن کاین نفس کل در آب و گل معمار شد

Дар хароботи ҳақоиқи айши мо маъмур буд

در خرابات حقایق عیش ما معمور بود

Ҷони мо ҳамчун ҷаҳони бади ҷоми ҷон чун офтоб

جان ما همچون جهان بد جام جان چون آفتاب

Аз шароби ҷони ҷаҳон то гардани андари нур буд

از شراب جان جهان تا گردن اندر نور بود

Соқиои ин мъҷбони обу гулро маст кун

ساقیا این معجبان آب و گل را مست کن

То бидонад ҳар яке кӯ аз чаҳ давлати давр буд

تا بداند هر یکی کو از چه دولت دور بود

Ҷони фидои соқе каз роҳи ҷон дар ме расад

جان فدای ساقیی کز راه جان در می‌رسد

То барандозади ниқоб аз ҳар чаҳ он мастур буд

تا براندازد نقاب از هر چه آن مستور بود

Мо даҳонҳо бози мондаи пеши он соқӣ каз ӯ

ما دهان‌ها باز مانده پیش آن ساقی کز او

Хамрҳои бехумору шаҳд безанбӯр буд

خمرهای بی‌خمار و شهد بی‌زنبور بود

ё даҳон мо бигир эй соқии вари не фош шуд

یا دهان ما بگیر ای ساقی ور نی فاش شد

Онч дар ҳафтуми замин чун ганҷҳо ганҷур буд

آنچ در هفتم زمین چون گنج‌ها گنجور بود

Шаҳри табриз ар хабар дорӣ бигӯ он аҳд ро

شهر تبریز ار خبر داری بگو آن عهد را

Он замон кӣ шамси дайн бе шамси дайни машҳур буд

آن زمان کی شمس دین بی‌شمس دین مشهور بود