Мтрбои ин пардаи зан каз раҳзанони фарёд ва дод

مطربا این پرده زن کز رهزنان فریاد و داد

Хоссаи ин раҳзан ки моро ин чунин бар бод дод

خاصه این رهزن که ما را این چنین بر باد داد

Мтрбои ин раҳ задан зон раҳзанони омухтӣ

مطربا این ره زدن زان رهزنان آموختی

Зонк аз шогирд ояд шеваҳои Авестоад

زانک از شاگرد آید شیوه‌های اوستاد

Мтрбои рӯ бар адами зан зонк ҳастӣ раҳ занаст

مطربا رو بر عدم زن زانکه هستی، رهزن است

Зонк ҳастӣ хоиФст ва ҳеҷ хоиФ нест шод

زانک هستی خایفست و هیچ خایف نیست شاد

Май зан Эй ҳастӣ раҳ ҳастон ки ҷон ингоштаст

می‌زن ای هستی ره هستان که جان انگاشتست

Кандар ин ҳастӣ наомад вази адам ҳаргиз назод

کاندر این هستی نیامد وز عدم هرگز نزاد

Мо биёбон адам гирем ҳам дар бодия

ما بیابان عدم گیریم هم در بادیه

Дар вуҷӯди ин ҷумлаи банд ва дар адами чандини кушод

در وجود این جمله بند و در عدم چندین گشاد

Ин адами дарё ва мо моҳӣ ва ҳастӣ ҳамчуи дом

این عدم دریا و ما ماهی و هستی همچو دام

Завқи дарё кӣ шиносад ҳар ки дар доми аўФтод

ذوق دریا کی شناسد هر که در دام اوفتاد

Ҳар ки андар дом шуд аз чори табъ ӯ чормих

هر که اندر دام شد از چار طبع او چارمیخ

Донки рӯзӣ май давид аз аблаҳии сӯии мурод

دانک روزی می‌دوید از ابلهی سوی مراد

Оташи сабри ту сӯзад оташ ҳастят ро

آتش صبر تو سوزد آتش هستیت را

Оташ андар ҳаст зану андар тан ҳастӣ нажод

آتش اندر هست زن و اندر تن هستی نژاد

Қадаҳа ва алмўрётш нест алои сӯзи сабр

قدحه و الموریاتش نیست الا سوز صبر

Збҳаҳ ва алъодётш нест ҷузи ҷонҳои род

ضبحه و العادیاتش نیست جز جان‌های راد

Барад ва монадӣ ҳаст охир то кӣ монад кӣ барад

برد و ماندی هست آخر تا کی ماند کی برد

Вар на ин шатранҷ олам чист бо ҷангу ҷиҳод

ور نه این شطرنج عالم چیست با جنگ و جهاد

Гуҳи раҳи шаҳро бигирад бидқи кжрў ба зулм

گه ره شه را بگیرد بیدق کژرو به ظلم

Чист фарзин гаштаамгар каж рӯм бошад сдод

چیست فرزین گشته‌ام گر کژ روم باشد سداد

Ман пиёда рафтаам дар ростӣ то мунтаҳо

من پیاده رفته‌ام در راستی تا منتها

То шудам фарзину фарзини бндҳоом даст дод

تا شدم فرزین و فرزین بندهاام دست داد

Рух бадв гуяд ки манзили ҳоти моро мнзлист

رخ بدو گوید که منزل‌هات ما را منزلیست

Хат ва тин мости ин ҷумлаи манозил то маъод

خط و تین ماست این جمله منازل تا معاد

Тан ба сад манзил равад дил меравад як так ба ҳаҷ

تن به صد منزل رود دل می‌رود یک تک به حج

Раҳ рӯй бошад чу ҷисму раҳ рӯй ҳамчун фуод

ره روی باشد چو جسم و ره روی همچون فؤاد

Шоҳ гуяд мари шуморо аз манаст ин ёд ва буд

شاه گوید مر شما را از منست این یاد و بود

Гар набошад сояи ман буд ҷумлаи гашти бод

گر نباشد سایه من بود جمله گشت باد

Асбро қимат намонад пел чун пашша шавад

اسب را قیمت نماند پیل چون پشه شود

Хонаҳо вайрона ҳо гардад чу шаҳри қавми од

خانه‌ها ویرانه‌ها گردد چو شهر قوم عاد

Андари ин шатранҷи барад ва монад як сон шуд маро

اندر این شطرنج برد و ماند یک سان شد مرا

То бидидам кин ҳазорон лаъиби як кас май ниҳод

تا بدیدم کاین هزاران لعب یک کس می‌نهاد

Дар нҷотш мот ҳаст ва ҳаст дар моташи наҷот

در نجاتش مات هست و هست در ماتش نجات

Зон назари мотим эй шаҳи он назар бар моти бод

زان نظر ماتیم ای شه آن نظر بر مات باد

Хониш
ғзл шморҳ 734 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 734 — ъндлӣб