Номи он кас бар ки мурда аз ҷамолаш зинда шуд

نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شد

Гиряҳои ҷумлаи олам дар висолаш ханда шуд

گریه‌های جمله عالم در وصالش خنده شد

Ёди он кас кун ки чун хӯбӣ ӯ рӯе намӯд

یاد آن کس کن که چون خوبی او رویی نمود

Ҳасанҳои ҷумлаи олами ҳасан ӯро банда шуд

حسن‌های جمله عالم حُسن او را بنده شد

Ҷумлаи оби зиндагонии зер тахташ ме равад

جمله آب زندگانی زیر تختش می‌رود

Ҳар кӣ хӯрд аз оби ҷӯяш то абад поянда шуд

هر کی خورد از آب جویش تا ابد پاینده شد

Як шабии хуршеди пояи тахт ӯро бӯса дод

یک شبی خورشید پایهٔ تخت او را بوسه داد

Лоҷарам бар чархи гардун то абад тобанда шуд

لاجرم بر چرخ گردون تا ابد تابنده شد

Зиндагии ошиқонаши ҷумла дар афкандагии сет

زندگیِ عاشقانش جمله در افکندگی‌ست

Хоки томъи баҳри ин дар зери по афканда шуд

خاک طامع بهر این در زیر پا افکنده شد

Оҳӯонро буии машк аз туррааш бар ноф зад

آهوان را بوی مشک از طره‌اش بر ناف زد

То машоми шери сайди мараҷҳо ғурранда шуд

تا مشام شیر صید مرج‌ها غرنده شد

Болу пари ваҳми ошиқи зи оташи дил чун бсухт

بال و پر وهم عاشق ز‌آتش دل چون بسوخت

Ҳамчуи хуршеду қамар беболу пар паранда шуд

همچو خورشید و قمر بی‌بال و پر پرنده شد

эй хунаки ҷонӣ ки лутфи шамси табризии бёФт

ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافت

Бргзшт аз на фалак бар ломакон бошанда шуд

برگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد