Мутрибам сармаст шуд ангушт бар рқ ме занад
مطربم سرمست شد انگشت بر رق میزند
Пардаи ушшоқро аз дил ба равнақ ме занад
پرده عشاق را از دل به رونق میزند
Рахт барбандед эй ёрон ки султони ду кун
رخت بربندید ای یاران که سلطان دو کون
Истода бар фарози арш снҷқ ме занад
ایستاده بر فراز عرش سنجق میزند
Авлиёу анбиёи ҳайрон шуда дар ҳазраташ
اولیا و انبیا حیران شده در حضرتش
Яҳёу Довӯду Юсуфи хуш муъаллақ ме занад
یحیی و داوود و یوسف خوش معلق میزند
Исоу Мӯсо ки бошад човашони даргааш
عیسی و موسی که باشد چاوشان درگهش
Ҷабраили андари фусунаши саҳар мутлақ ме занад
جبرئیل اندر فسونش سحر مطلق میزند
Ҷони иброҳӣми маҷнӯни гашти андари шавқ ӯ
جان ابراهیم مجنون گشت اندر شوق او
Теғро бар ҳалқи Исмоил ва асҳқ ме занад
تیغ را بر حلق اسماعیل و اسحق میزند
Аҳмадаш гуяд ки вошўқои лақои ахўонно
احمدش گوید که واشوقا لقا اخواننا
Дар ҳавои ишқ ӯ садиқ сидқ ме занад
در هوای عشق او صدیق صدق میزند
Лайлӣу маҷнӯн ба фоқаи оҳ ҳасрат ме хуранд
لیلی و مجنون به فاقه آه حسرت میخورند
Хусраву ширин ба ъушрати ҷом роўқ ме занад
خسرو و شیرین به عشرت جام راوق میزند
Шамси табризи истодаи маст дар дасташи камон
شمس تبریز ایستاده مست در دستش کمان
Тири заҳролӯдро бар ҷон аҳмақ ме занад
تیر زهرآلود را بر جان احمق میزند
Рустам ва Ҳамза фиканда теғу аспри пеш ӯ
رستم و حمزه فکنده تیغ و اسپر پیش او
ӯ чу ҳайдари гардани Њишом ва арбқ ме занад
او چو حیدر گردن هشام و اربق میزند
Кист он каси кӯи чунин мардӣ кунад андари ҷаҳон
کیست آن کس کو چنین مردی کند اندر جهان
Шамси табризӣ ки моҳи бадарро шқ ме занад
شمس تبریزی که ماه بدر را شق میزند
Ҳар ки номи шамс табризӣ шунид ва саҷда кард
هر که نام شمس تبریزی شنید و سجده کرد
Рӯҳ ӯ мақбул ҳазрат шуд аноолҳқ ме занад
روح او مقبول حضرت شد اناالحق میزند
эй ҳисоми аддӣн ту банавис мадҳи он султони ишқ
ای حسام الدین تو بنویس مدح آن سلطان عشق
Гарчи мункир дар ҳавои ишқ ӯ диқ ме занад
گرچه منکر در هوای عشق او دق میزند
Мункирасту Рӯсияи малъуну мардӯди абад
منکرست و روسیه ملعون و مردود ابد
Аз ҳасад ҳамчун сегон аз даври бқ бқ ме занад
از حسد همچون سگان از دور بق بق میزند