Ишқи ошиқро зи ғайрати неки душман рӯ кунад

عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند

Чунк рад халқ кардаш ишқи рӯ бо ӯ кунад

چونک رد خلق کردش عشق رو با او کند

Кнк шояд халқро он кас нишоед ишқ ро

کانک شاید خلق را آن کس نشاید عشق را

Зонк ҷон рус‍‍пӣ бошад ки ӯ сад шӯ кунад

زانک جان روسپی باشد که او صد شو کند

Чун нишоед дигаронро то ҳама радаш кунанд

چون نشاید دیگران را تا همه ردش کنند

Шоҳи ишқаши баъд аз он бо хеш ҳамзону кунад

شاه عشقش بعد از آن با خویش همزانو کند

Зонк халқаш чун баранд хуи зи халқони вокнд

زانک خلقش چون براند خو ز خلقان واکند

Ботину зоҳири ҳама бо ишқи хуши ху ху кунад

باطن و ظاهر همه با عشق خوش خو خو کند

Ҷони қабул халқ ёбад хотираши он ҷо кашад

جان قبول خلق یابد خاطرش آن جا کشد

Дил ба меҳр ҳар касе дуздидаи рӯ ҳар сӯ кунад

دل به مهر هر کسی دزدیده رو هر سو کند

Чун бибинад ишқ гуяд зулфи ман соя фиканд

چون ببیند عشق گوید زلف من سایه فکند

Вонгаҳеи ошиқ дар ин дами машку анбар бӯ кунад

وانگهی عاشق در این دم مشک و عنبر بو کند

Машку анбарро кунам ман хасми он мағзу димоғ

مشک و عنبر را کنم من خصم آن مغز و دماغ

То ки ошиқ аз зарурати тарки ин ҳар ду кунад

تا که عاشق از ضرورت ترک این هر دو کند

Гарчи ҳам бар ёди мо бӯ кард ошиқи машк ро

گرچه هم بر یاد ما بو کرد عاشق مشک را

Нўтлб бошад ки ҳамчун тифлакон куку кунад

نوطلب باشد که همچون طفلکان کوکو کند

Чунк аз тифлӣ бурун шуд чашм дониш баргушод

چونک از طفلی برون شد چشم دانش برگشاد

Бар лаби ҷӯ кӣ дўодў бар нишон ҷӯ кунад

بر لب جو کی دوادو بر نشان جو کند

Ошиқ нўкор бошӣ талхи гиру талхи нӯш

عاشق نوکار باشی تلخ گیر و تلخ نوش

То туро ширини зи шаҳди хусравӣ дору кунад

تا تو را شیرین ز شهد خسروی دارو کند

То буд каз шамс табризӣ биёбӣ масте

تا بود کز شمس تبریزی بیابی مستیی

Аз вароӣ ҳар ду олами кони туро бе ту кунад

از ورای هر دو عالم کان تو را بی‌تو کند