Он замониро ки чашм аз чашм ӯ махмур буд

آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود

Чун раседаш чашми бад каз чашмҳо мастур буд

چون رسیدش چشم بد کز چشم‌ها مستور بود

Шодии шабҳои мо каз машку анбар парда дошт

شادی شب‌های ما کز مشک و عنبر پرده داشت

Шодии он субҳҳо каз ёри пуркофур буд

شادی آن صبح‌ها کز یار پرکافور بود

Аз фарози аршу курсии бонг таҳсин ме расед

از فراز عرش و کرسی بانگ تحسین می‌رسید

То ба пушти гову моҳӣ аз Рахши пурнур буд

تا به پشت گاو و ماهی از رخش پرنور بود

Ҳар тараф аз ҳасан ӯ бадалелеи косад шуда

هر طرف از حسن او بدلیلیی کاسد شده

Зарраи зарраи ҳамчуи маҷнӯни ошиқи машҳур буд

ذره ذره همچو مجنون عاشق مشهور بود

Дил ба пеш рӯй ӯ чун боязиди андари мазид

دل به پیش روی او چون بایزید اندر مزید

Ҷон дар овезони зи зулфаши шеваи Мансур буд

جان در آویزان ز زلفش شیوه منصور بود

Шамъи ишқи афрӯзро як бори дигари андрор

شمع عشق افروز را یک بار دیگر اندرآر

Кӯрии он кас ки ӯ аз ъушрати мо давр буд

کوری آن کس که او از عشرت ما دور بود

Соқе бо ратл омад мари маро аз кори барад

ساقیی با رطل آمد مر مرا از کار برد

То зи мастӣ ман надонистам ки рашки ҳур буд

تا ز مستی من ندانستم که رشک حور بود

Нақши шамс аддӣн табризӣаст ҷони ҷони ишқ

نقش شمس الدین تبریزیست جان جان عشق

Кин ба дафтарҳои ишқи андари азали мстўр буд

کاین به دفترهای عشق اندر ازل مسطور بود