Барнишаст он шоҳи ишқу доми зулмати брдрид

برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید

Ҳамчуи моҳи ҳафт ва ҳашту офтоби рӯзи ид

همچو ماه هفت و هشت و آفتاب روز عید

Ахтарон дар хизмат ӯ сад ҳазор андари ҳазор

اختران در خدمت او صد هزار اندر هزار

Ҳар яке аз нур рӯй ӯ мазиди андари мазид

هر یکی از نور روی او مزید اندر مزید

Чун дар он даври мубораки бурҷҳоро май гузашт

چون در آن دور مبارک برج‌ها را می‌گذشت

Сӯии бурҷи оташини ошиқон худ расед

سوی برج آتشین عاشقان خود رسید

Дар дилаши ёд ман омад ҳар тараф кард илтифот

در دلش یاد من آمد هر طرف کرد التفات

Мари маро дар ҳеҷ сафии он замони он ҷо надид

مر مرا در هیچ صفی آن زمان آن جا ندید

Мавҷи дарёҳои раҳмат аз дилаш дар ҷӯш шуд

موج دریاهای رحمت از دلش در جوش شد

Ҳам назар мекард ҳар сӯи ҳам Аннанро ме кашид

هم نظر می‌کرد هر سو هم عنان را می‌کشید

Гуфт наздикони худро кони фалон ғоиб чарост

گفت نزدیکان خود را کان فلان غایب چراست

Он хароби ошиқи ҳозрмсоли нопадид

آن خراب عاشق حاضرمثال ناپدید

Онки дида ҳар шабаш дар сӯхтан монанди шамъ

آنک دیده هر شبش در سوختن مانند شمع

Онк ҳар субҳӣ ки омад нолаҳои ӯ шунид

آنک هر صبحی که آمد ناله‌های او شنید

Онки оташҳои олами зи оташ ӯ коғ кард

آنک آتش‌های عالم ز آتش او کاغ کرد

То фусун мехонд ишқ ва бар дил ӯ ме дамид

تا فسون می‌خواند عشق و بر دل او می‌دمید

Он яке хокӣ ки чун маҳтоб бар вай тофтем

آن یکی خاکی که چون مهتاب بر وی تافتیم

Ҳамчуи маҳтоб аз срии сӯии сурайё май давид

همچو مهتاب از ثری سوی ثریا می‌دوید

Онк чун Љорҷиси андари имтиҳони ишқи мо

آنک چون جرجیس اندر امتحان عشق ما

Гашт ӯ сад бори зинда кушта шуд сад раҳи шаҳид

گشت او صد بار زنده کشته شد صد ره شهید

Онк ҳомил шуд адам аз офариниши бахти нек

آنک حامل شد عدم از آفرینش بخت نیک

Ноф ӯ бар ишқи шамси аддӣн табризӣ бурид

ناف او بر عشق شمس الدین تبریزی برید