Май хиромади офтоби хубрӯён раҳ кунед

می‌خرامد آفتاب خوبرویان ره کنید

Рӯйҳоро аз ҷамоли хуб ӯ чун ма кунед

روی‌ها را از جمال خوب او چون مه کنید

Мурдагони куҳнаро рӯйиши ду сад ҷон ме диҳад

مردگان کهنه را رویش دو صد جان می‌دهد

Ошиқони рафтаро аз рӯй ӯ огаҳ кунед

عاشقان رفته را از روی او آگه کنید

Аз кафи он ҳар ду соқии чашм ӯу лаъл ӯ

از کف آن هر دو ساقی چشم او و لعل او

Ҳар замонӣ мехуред ва ҳар замонӣ ха кунед

هر زمانی می خورید و هر زمانی خه کنید

Ҷониби саҳрои рӯйиши турфа чоҳӣ гуфта анд

جانب صحرای رویش طرفه چاهی گفته‌اند

Қасди он саҳро кунеду нияти он чаҳ кунед

قصد آن صحرا کنید و نیت آن چه کنید

Нак нишони равшанӣ дар хаймаҳо тобон шудаст

نک نشان روشنی در خیمه‌ها تابان شدست

Гӯши асбонро ба сӯии хайма ва харгаҳ кунед

گوش اسبان را به سوی خیمه و خرگه کنید

Остон харгаҳаш шуд каҳрабои ошиқон

آستان خرگهش شد کهربای عاشقان

Ошиқони лоғари тани худро чу барг ки кунед

عاشقان لاغر تن خود را چو برگ که کنید

Дар хумори чашми масташи чашмҳо равшан кунед

در خمار چشم مستش چشم‌ها روشن کنید

Ваз барои чашми бадро нола ва оўаҳ кунед

وز برای چشم بد را ناله و آوه کنید

Шоҳи ҷонҳо шамс табризӣаст ва ин дам он ӯст

شاه جان‌ها شمس تبریزیست و این دم آن اوست

Рух бадв оред ва худро ҷумлаи мот шаҳ кунед

رخ بدو آرید و خود را جمله مات شه کنید