Шоҳи мо аз ҷумлаи шоҳони пеш буд ва беш буд

شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود

Зонк шоҳаншоҳи мо ҳам шоҳ ва ҳам дарвеш буд

زانک شاهنشاه ما هم شاه و هم درویش بود

Шоҳи мо аз пардаи бурҷон чу худро ҷилва кард

شاه ما از پرده برجان چو خود را جلوه کرد

Ҷони мо бехеш шуд зеро ки шаҳ бехеш буд

جان ما بی‌خویش شد زیرا که شه بی‌خویش بود

Шоҳи мо аз ҷони мо ҳам давр ва ҳам наздик буд

شاه ما از جان ما هم دور و هم نزدیک بود

Ҷони мо бо шоҳи мо наздику дурандеш буд

جان ما با شاه ما نزدیک و دوراندیش بود

Соф ӯ бедард буду роҳаташ бедард буд

صاف او بی‌درد بود و راحتش بی‌درد بود

Гулшан бехор буду нӯш ӯ бенеш буд

گلشن بی‌خار بود و نوش او بی‌نیش بود

Як сифат аз лутфи шаҳи он ҷо ки парда барграфт

یک صفت از لطف شه آن جا که پرده برگرفت

Обу оташ сулҳ карду гурги дояи мяш буд

آب و آتش صلح کرد و گرگ دایه میش بود

Ҷон мутлақ шуд зи нураши сӯратии кӯ ҷон надошт

جان مطلق شد ز نورش صورتی کو جان نداشت

Гашти қурбони раҳаши он кас ки ӯ бдкиш буд

گشت قربان رهش آن کس که او بدکیش بود

Нест май гуфтем андар ҳаст гуфт ореи биё

نیست می‌گفتیم اندر هست گفت آری بیا

Ҳаст шуд олам аз ӯ мавқуфи як оряш буд

هست شد عالم از او موقوف یک آریش بود