Дили ман рой ту дорад сари савдоӣ ту дорад
دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد
Рухи фарсӯдаи зардами ғами сафроӣ ту дорад
رخ فرسوده زردم غم صفرای تو دارد
Сари ман масти ҷамолати дили ман доми хаёлат
سر من مست جمالت دل من دام خیالت
Гуҳари дидаи нисори кафи дарёӣ ту дорад
گهر دیده نثار کف دریای تو دارد
зи ту ҳар ҳадя ки барадам ба хаёли ту супурдам
ز تو هر هدیه که بردم به خیال تو سپردم
Ки хаёли шаккаринати фару симоӣ ту дорад
که خیال شکرینت فر و سیمای تو دارد
Ғалатам гарчи хаёлат ба хаёлот намонад
غلطم گرچه خیالت به خیالات نماند
Ҳамаи хӯбӣу малоҳати зи атоҳои ту дорад
همه خوبی و ملاحت ز عطاهای تو دارد
Гули Садбарг ба пеш ту фурӯрихт зи хиҷлат
گل صدبرگ به پیش تو فروریخت ز خجلت
Ки гумони барад ки ӯ ҳам рухи раъноӣ ту дорад
که گمان برد که او هم رخ رعنای تو دارد
Сари худ пеш фиканда чу гунаҳи кори ту ърър
سر خود پیش فکنده چو گنه کار تو عرعر
Ки хато карду гумони барад ки болой ту дорад
که خطا کرد و گمان برد که بالای تو دارد
Ҷигару ҷони азизон чу рухи Зуҳраи фурӯзон
جگر و جان عزیزان چو رخ زهره فروزان
Ҳама чун моҳи гудозон ки таманноӣ ту дорад
همه چون ماه گدازان که تمنای تو دارد
Дили ман тобаи ҳалвои з бар оташи савдо
دل من تابه حلوا ز بر آتش سودا
Агар аз шуъла бисӯзад на ки ҳалвоӣ ту дорад
اگر از شعله بسوزد نه که حلوای تو دارد
Ҳилла чун дӯст ба дастии ҳамаи ҷо ҷой нишастӣ
هله چون دوست بُدَستی همه جا جای نشستی
Хунаки он бе хабарии кӯи хабар аз ҷой ту дорад
خنک آن بیخبری کو خبر از جای تو دارد
Агарам дар нагушойӣ зи раҳи боми даройам
اگرم در نگشایی ز ره بام درآیم
Ки зиҳии ҷони латифӣ ки тамошоӣ ту дорад
که زهی جان لطیفی که تماشای تو دارد
Ба ду сад боми броим ба ду сад доми даройам
به دو صد بام برآیم به دو صد دام درآیم
Чаҳ кунам оҳӯии ҷонами сари саҳроӣ ту дорад
چه کنم آهوی جانم سر صحرای تو دارد
Хамаш эй ошиқи маҷнӯни бмгўи шеър ва бихӯр хӯн
خمش ای عاشق مجنون بمگو شعر و بخور خون
Ки ҷаҳони зарра ба зарраи ғами ғавғоӣ ту дорад
که جهان ذره به ذره غم غوغای تو دارد
Сӯии табризи шӯ эй дил бар шамс алҳақ мФзл
سوی تبریز شو ای دل بر شمس الحق مفضل
Чу хаёлаш ба ту ояд ки тақозоӣ ту дорад
چو خیالش به تو آید که تقاضای تو دارد