Чу саҳаргоҳи зи гулшани маи айёри баромад

چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد

Чаҳ басии наъраи мисатон ки зи гулзори баромад

چه بسی نعره مستان که ز گلزار برآمد

зи рухи моҳи хисолаши зи латифии висолаш

ز رخ ماه خصالش ز لطیفی وصالش

Ҳамаро бахт фузун шуд ҳамаро кори баромад

همه را بخت فزون شد همه را کار برآمد

зи ду сад равзаи ризвони зи ду сад чашмаи ҳайвон

ز دو صد روضه رضوان ز دو صد چشمه حیوان

Ду ҳазорон гули хандони зи дили хори баромад

دو هزاران گل خندان ز دل خار برآمد

Ғам чун дузд ки дар дили ҳама шаб дорад манзил

غم چون دزد که در دل همه شب دارد منزل

Ба кафи шаҳнаи васлаш ба сари дори баромад

به کف شحنه وصلش به سر دار برآمد

зи пас зулми расидаи ҳамаи умеди бурӣда

ز پس ظلم رسیده همه امید بریده

Мисли давлати тобони дили бедори баромад

مثل دولت تابان دل بیدار برآمد

Тану ҷон аз пас перии зи висолаш чаҳ ҷавон шуд

تن و جان از پس پیری ز وصالش چه جوان شد

Ҳамаро баъди касодӣ чаҳ харидори баромад

همه را بعد کسادی چه خریدار برآمد

Чу салоҳи дилу дайнро ҳама дидят бигӯед

چو صلاح دل و دین را همه دیدیت بگویید

Ки чаҳ хуршеди аҷоиб ки зи асрори баромад

که چه خورشید عجایب که ز اسرار برآمد