Чаманӣ ки ҷумлаи гулҳо ба паноҳ ӯ гурезад

چمنی که جمله گل‌ها به پناه او گریزد

Ки дар ӯ хазон набошад ки дар ӯ гулӣ наризад

که در او خزان نباشد که در او گلی نریزد

Шаҷарии хушу хиромон ба миёнаи биёбон

شجری خوش و خرامان به میانه بیابان

Ки касе ба соя ӯ чу бихуфт масти хезад

که کسی به سایه او چو بخفت مست خیزد

Фалакӣ чу осмонҳо ки бадваст қасди ҷон ҳо

فلکی چو آسمان‌ها که بدوست قصد جان‌ها

Ки Зуҳал наёрад он ҷо ки ба Зуҳраи брстизд

که زحل نیارد آن جا که به زهره برستیزد

Гуҳарии латифи конӣ ба макони ломаконӣ

گهری لطیف کانی به مکان لامکانی

Буиаст ишорати дил чу ду дидаи ашки безад

بویست اشارت دل چو دو دیده اشک بیزد