Снмои сипоҳи ишқат ба ҳисор дил даромад

صنما سپاه عشقت به حصار دل درآمد

Бигузар бад-ӣни ҳаволӣ ки ҷаҳон ба ҳам баромад

بگذر بدین حوالی که جهان به هم برآمد

Ба ду чашми нргсинт ба ду лаъли шаккаринат

به دو چشم نرگسینت به دو لعل شکرینت

Ба ду зулфи ънбринт ки касод анбар омад

به دو زلف عنبرینت که کساد عنبر آمد

Ба паланги иззати ту ба наҳанги ғайрати ту

به پلنگ عزت تو به نهنگ غیرت تو

Ба хаданги ғамзаи ту ки ҳазор лашкар омад

به خدنگ غمزه تو که هزار لشکر آمد

Ба ҳақи дили латифии хушу мқблу зарифӣ

به حق دل لطیفی خوش و مقبل و ظریفی

Ки бар ӯ вазифаи ту абадан муқарар омад

که بر او وظیفه تو ابدا مقرر آمد

Ки халили ҳақ ки дасташи ҳамаи соли бути шикастӣ

که خلیل حق که دستش همه سال بت شکستی

Ба хаёли хонаи ту шабу рӯз бутгар омад

به خیال خانه تو شب و روز بتگر آمد

Ту мапурс ҳоли маҷнӯн ки з даст рафт Лайлӣ

تو مپرس حال مجنون که ز دست رفت لیلی

Ту мапурс ҳоли озр ки халил озр омад

تو مپرس حال آزر که خلیل آزر آمد

Ба ҷаҳонёни намояди тани мурдаи зинда кардан

به جهانیان نماید تن مرده زنده کردن

Чу Масеҳи хӯбии ту сӯии гӯр ъозр омад

چو مسیح خوبی تو سوی گور عازر آمد

Чаҳ хушаст доғи ишқат ки зи доғи ишқ ҳар ҷон

چه خوش است داغ عشقت که ز داغ عشق هر جان

зи хароҷу ъушру сухра абадан муҳаррир омад

ز خراج و عشر و سخره ابدا محرر آمد

Ба савор рӯҳ бингар мангар ба гирди қолаб

به سوار روح بنگر منگر به گرد قالب

Ки ғубор аз савории ҳасан ва мунаввар омад

که غبار از سواری حسن و منور آمد

зи ҳиҷоби гул дило ту ба ҷаҳони назора Эй кун

ز حجاب گل دلا تو به جهان نظاره‌ای کن

Ки пас гули мушаббаки ду ҳазор манзар омад

که پس گل مشبک دو هزار منظر آمد

Ду се байт монад боқӣ ту бигӯ ки аз ту хуштар

دو سه بیت ماند باقی تو بگو که از تو خوشتر

Ки зи абри мантиқи ту дилу сина ахзар омад

که ز ابر منطق تو دل و سینه اخضر آمد