эй худоӣ ки чу ҳоҷот ба ту баргиранд

ای خدایی که چو حاجات به تو برگیرند

Ҳар Муродӣ ки будашон ҳама дар бар гиранд

هر مرادی که بودشان همه در بر گیرند

Ҷону дилро чу ба пайк дар ту бисипоранд

جان و دل را چو به پیک در تو بسپارند

Ҷони боқии хуши шод муаттар гиранд

جان باقی خوش شاد معطر گیرند

Бандагонанд туро каз ту туишон мақсӯд

بندگانند تو را کز تو تویشان مقصود

Пой дар роҳ ту бунаанд ва кам сар гиранд

پای در راه تو بنهند و کم سر گیرند

Тарки ин шурб бигӯянд дар ин рӯзӣ чанд

ترک این شرب بگویند در این روزی چند

Ивази шурби фанои шарбат кавсар гиранд

عوض شرب فنا شربت کوثر گیرند

Чун ситораи шаби торики пай ма гирданд

چون ستاره شب تاریک پی مه گردند

Чу маи чордаҳи рухсор мунаввар гиранд

چو مه چارده رخسار منور گیرند

Гар бимонанд ятем аз падару модари хок

گر بمانند یتیم از پدر و مادر خاک

Падару модари рӯҳонӣ дигар гиранд

پدر و مادر روحانی دیگر گیرند

Чун бибинанд ки тан луқма гӯраст яқин

چون ببینند که تن لقمه گورست یقین

Ҷону дил зафт кунанду тан лоғар гиранд

جان و دل زفت کنند و تن لاغر گیرند

Бас кун ин лклки гуфтор раҳо кун пас аз ин

بس کن این لکلک گفتار رها کن پس از این

То суханҳо ҳама аз ҷон мутаҳҳар гиранд

تا سخن‌ها همه از جان مطهر گیرند