Аз дилами сӯрати он хуб хутан ме наравад

از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود

Чошнии шукр ӯ з даҳан ме наравад

چاشنی شکر او ز دهن می‌نرود

Биллоҳ ар шӯр кунам ҳар нафасӣ айб макун

بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مکن

Гар бирафт аз дили ту аз дил ман ме наравад

گر برفت از دل تو از دل من می‌نرود

Бўолҳсн гуфт ҳасанро ки аз ин хона бирав

بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو

Бўолҳсн низ дарафтод ва ҳасан ме наравад

بوالحسن نیز درافتاد و حسن می‌نرود

Ҷони парвонаи мискини зи паии шуълаи шамъ

جان پروانه مسکین ز پی شعله شمع

То насузад пару болаши з лаган ме наравад

تا نسوزد پر و بالش ز لگن می‌نرود

Ҳамаи мурғони чаман ҳар тарафӣ ме паранд

همه مرغان چمن هر طرفی می‌پرند

Булбул аз воситаи гули з чаман ме наравад

بلبل از واسطه گل ز چمن می‌نرود

Мурғи ҷон ҳар нафасии боли кушояд ки пурд

مرغ جان هر نفسی بال گشاید که پرد

Вази умеди назари дӯсти з тан ме наравад

وز امید نظر دوست ز تن می‌نرود

Зани зи шавҳари бабрад чун ба ту осеб занад

زن ز شوهر ببرد چون به تو آسیب زند

Мард чун рӯй ту бинад сӯй зан ме наравад

مرد چون روی تو بیند سوی زن می‌نرود

Ҷони Мансур чу дар ишқи туаш дор заданд

جان منصور چو در عشق توش دار زدند

Дар расан кард сари худ з расан ме наравад

در رسن کرد سر خود ز رسن می‌نرود

Ҷони адим ва ту Суҳайлӣу ҳавои ту Яман

جان ادیم و تو سهیلی و هوای تو یمن

Аз паии тарбияти ту з Яман ме наравад

از پی تربیت تو ز یمن می‌نرود

Чун хаёли шикани зулфи ту дар дил дорам

چون خیال شکن زلف تو در دل دارم

Ин шикастаи дилам аз ишқ шикан ме наравад

این شکسته دلم از عشق شکن می‌نرود

Гар сабуи бишиканади он оби сабу кӣ шаканд

گر سبو بشکند آن آب سبو کی شکند

Ҷони ошиқ ба сӯии гӯр ва кафан ме наравад

جان عاشق به سوی گور و کفن می‌نرود

Ҳила ҳо донаму тлбиску кжбозӣ ҳо

حیله‌ها دانم و تلبیسک و کژبازی‌ها

Ҷони зи шарми ту ба талбис ва ба фан ме наравад

جان ز شرم تو به تلبیس و به فن می‌نرود

Хониш
ғзл шморҳ 778 — ъндлӣб