Ҳама хуфтанд ва ман длшдаҳро хоби набард

همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد

Ҳамаи шаби дидаи ман бар фалаки астораҳи шимурд

همه شب دیده من بر فلک استاره شمرد

Хобам аз дида чунон рафт ки ҳаргиз ноед

خوابم از دیده چنان رفت که هرگز ناید

Хоби ман заҳри фироқ ту банушед ва бамурд

خواب من زهر فراق تو بنوشید و بمرد

Чаҳ шавадгар зи мулоқоти давое созӣ

چه شود گر ز ملاقات دوایی سازی

Хастаеро ки дилу дида ба дасти ту супурд

خسته‌ای را که دل و دیده به دست تو سپرد

На ба як бор нишоед дар эҳсон бастан

نه به یک بار نشاید در احسان بستن

Софӣ ар менадиҳӣ кам зи яке ҷуръаи дард

صافی ار می‌ندهی کم ز یکی جرعه درد

Ҳамаи анвоъи хушии ҳақ ба яке ҳуҷраи ниҳод

همه انواع خوشی حق به یکی حجره نهاد

Ҳеҷ кас бе ту дар он ҳуҷраи раҳи рости набард

هیچ کس بی‌تو در آن حجره ره راست نبرد

Гар шудам хоки раҳи ишқи марои хиради мубин

گر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبین

Онки кӯбад дар васли ту куҷо бошад хирад

آنک کوبد در وصل تو کجا باشد خرد

Остинами зи гуҳарҳои наоне пари дор

آستینم ز گهرهای نهانی پر دار

Остинӣ ки басии ашк аз ин дидаи стрд

آستینی که بسی اشک از این دیده سترد

Шаҳнаи ишқ чу афшурд касеро шаби тор

شحنه عشق چو افشرد کسی را شب تار

Моҳати андар бар симинаш ба раҳмати бФшрд

ماهت اندر بر سیمینش به رحمت بفشرد

Дили овора агар аз карамат бозояд

دل آواره اگر از کرمت بازآید

Қиссаи шаб буду қурси мау уштур ва кард

قصه شب بود و قرص مه و اشتر و کرد

Ин ҷамодоти зи оғоз на обӣ буданд

این جمادات ز آغاز نه آبی بودند

Сард сайраст ҷаҳон омад ва як як бФсрд

سرد سیرست جهان آمد و یک یک بفسرد

Хӯни мо дар тани мо об ҳаётаст ва хуш аст

خون ما در تن ما آب حیاتست و خوش است

Чун бурун ояд аз ҷой бибинаш ҳама арад

چون برون آید از جای ببینش همه ارد

Муфассирони оби суханро ва аз он чашма меар

مفسران آب سخن را و از آن چشمه میار

То ваии атлас буд он сӯй ва дар ин ҷониби барад

تا وی اطلس بود آن سوی و در این جانب برد