Дар дилам чун ғамат эй сарв равон бархезад

در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد

Ҳамчуи сарви ин тани ман бедил ва ҷон бархезад

همچو سرو این تن من بی‌دل و جان برخیزد

Ман гумонами ту аёни пеши ту ман маҳв ба ҳам

من گمانم تو عیان پیش تو من محو به هم

Чун аён ҷилва кунад чеҳра гумон бархезад

چون عیان جلوه کند چهره گمان برخیزد

Чун расад снҷқи ту дар стмстони ҷаҳон

چون رسد سنجق تو در ستمستان جهان

Зулм кӯтаҳ шаваду кӯч ва қулон бархезад

ظلم کوته شود و کوچ و قلان برخیزد

Бар ҳисори фалак ар хӯбии ту ҷумлаи барад

بر حصار فلک ار خوبی تو حمله برد

Аз муқӣмони фалаки бонг амон бархезад

از مقیمان فلک بانگ امان برخیزد

Бигузар аз боғи ҷаҳони як саҳар эй рашки баҳор

بگذر از باغ جهان یک سحر ای رشک بهار

То зи гулзори чамани расм хазон бархезад

تا ز گلزار چمن رسم خزان برخیزد

Пушти афлоки хмидст аз ин бори гарон

پشت افلاک خمیدست از این بار گران

зи сабки рӯҳии ту бор гарон бархезад

ز سبک روحی تو بار گران برخیزد

Ман чу аз тири туам болу пурм даҳ биппарон

من چو از تیر توم بال و پرم ده بپران

Хуши пурди тири замонӣ ки камон бархезад

خوش پرد تیر زمانی که کمان برخیزد

Рама хуфтаст ва ҳаме гардад гург аз чапу рост

رمه خفتست و همی‌گردد گرگ از چپ و راست

Саги мо бонг занад то ки шубон бархезад

سگ ما بانگ زند تا که شبان برخیزد

Ҳин хамаш дил пинҳонаст чу раги зери забон

هین خمش دل پنهانست چو رگ زیر زبان

Ошкоро шавад он раг чу забон бархезад

آشکارا شود آن رگ چو زبان برخیزد

Ин муҷоботи мҷирст дар он қитъа ки гуфт

این مجابات مجیرست در آن قطعه که گفت

Бар сари кӯии ту ақл аз сар ҷон бархезад

بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد