Аз дилами сӯрати он хуб хутан ме наравад

از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود

Чошнии шукр ӯ з даҳан ме наравад

چاشنی شکر او ز دهن می‌نرود

Биллоҳ ар шӯр кунам ҳар нафасии айби мгир

بالله ار شور کنم هر نفسی عیب مگیر

Гар бирафт аз дили ту аз дил ман ме наравад

گر برفت از دل تو از دل من می‌نرود

Ҳамаи мурғони зи чаман ҳар тарафӣ ме паранд

همه مرغان ز چمن هر طرفی می‌پرّند

Булбул бе дили як дами з чаман ме наравад

بلبل بی‌دل یک دم ز چمن می‌نرود

Ҷони парвонаи мискин ки муқӣм лаганаст

جان پروانه مسکین که مقیم لگنست

Тан ӯ то ба насузад з лаган ме наравад

تن او تا بنسوزد ز لگن می‌نرود

Бўолҳсн гуфт ҳасанро ки аз ин хона бирав

بوالحسن گفت حسن را که از این خانه برو

Бўолҳсн низ дарафтод ва ҳасан ме наравад

بوالحسن نیز درافتاد و حسن می‌نرود

Расани дӯст чу дар ҳалқ дилам афтодаст

رسن دوست چو در حلق دلم افتاده‌ست

Лоҷарами чанбари дили ҷуз ба расан ме наравад

لاجرم چنبر دل جز به رسن می‌نرود

Мурғи ҷон аз қафаси қолаби ман сайр шудаст

مرغ جان از قفس قالب من سیر شده‌ست

Вази умеди назари дӯсти з тан ме наравад

وَ زِ امید نظر دوست ز تن می‌نرود

Хониш
ғзл шморҳ 789 — ъндлӣб