Суфраи куҳнаи куҷои дархури нони ту буд

سفره کهنه کجا درخور نان تو بود

Хармагаси ҳам зи куҷо соҳиб хон ту буд

خرمگس هم ز کجا صاحب خوان تو بود

Дар замонӣ ки бигӯе ҳиллаи ҳони тон чаҳ камаст

در زمانی که بگویی هله هان تان چه کمست

Кӯи забонӣ ки муҷоботи забони ту буд

کو زبانی که مجابات زبان تو بود

Гар сияҳ рӯй буд зангӣ ва ҳиндӯӣ туаст

گر سیه روی بود زنگی و هندوی توست

Чаҳ ғамаст аз сияҳӣ чунк аз он ту буд

چه غمست از سیهی چونک از آن تو بود

Бабрӣ дар хами хешу хуш ва як ранг кунӣ

ببری در خم خویش و خوش و یک رنگ کنی

То ҳамаи рӯҳ буд фару нишони ту буд

تا همه روح بود فر و نشان تو بود

Тарсро сари бабру гардан таъзим бизан

ترس را سر ببر و گردن تعظیم بزن

Дар мақомӣ ки атоҳоу амони ту буд

در مقامی که عطاها و امان تو بود

Мо ҳама бар сар роҳем ва ҷаҳонӣ гузараст

ما همه بر سر راهیم و جهانی گذرست

Чашми равшани нафасии кони зи ҷаҳони ту буд

چشم روشن نفسی کان ز جهان تو بود

Дил агар беадабӣ кард бар ин сабри мгир

دل اگر بی‌ادبی کرد بر این صبر مگیر

Таъмаши бад ки дар ин ҷанги ъўони ту буд

طمعش بد که در این جنگ عوان تو بود

Саг ба ҳар сӯ ки чхди наъра ба кӯй ту занад

سگ به هر سو که چخد نعره به کوی تو زند

Ширгирш ки буд то ки зиёни ту буд

شیرگیرش که بود تا که زیان تو بود

Ҳин сабӯҳаст бидиҳ май ки ҳама махмурем

هین صبوحست بده می که همه مخموریم

То ки ҷони як нафасии масти змони ту буд

تا که جان یک نفسی مست ضمان تو بود

Дар қадаҳи дрнгрии зуди фараҳ бахш шавад

در قدح درنگری زود فرح بخش شود

Гург чун дид саги Каҳфи шубони ту буд

گرگ چون دید سگ کهف شبان تو بود

Ҳама хуфтанд ва ду махмур чунин бедоранд

همه خفتند و دو مخمور چنین بیدارند

Назарӣ кун сӯии хамҳо ки ниҳони ту буд

نظری کن سوی خم‌ها که نهان تو بود

Сару по маст шавад ҳар чаҳ ту хоҳии бишавад

سر و پا مست شود هر چه تو خواهی بشود

Бирасад чун нарасад чунк расони ту буд

برسد چون نرسد چونک رسان تو بود

Ҳилла дарвеш бихӯр нак қадаҳ зафт расед

هله درویش بخور نک قدح زفت رسید

Суст бӯдан чаҳ буд чунк авони ту буд

سست بودن چه بود چونک اوان تو بود

Ҳилла имрӯз нишастем ба ъушрат то шаб

هله امروز نشستیم به عشرت تا شب

Чаҳ кам ояд майу мутриб чу баёни ту буд

چه کم آید می و مطرب چو بنان تو بود

Хок бар сари ҳамаро домани ин давлати гир

خاک بر سر همه را دامن این دولت گیر

Чу бар ин хок нишастӣ ҳамаи он ту буд

چو بر این خاک نشستی همه آن تو بود

Май ӯ хури ҳама ӯ шӯи сари шаш гӯш мабош

می او خور همه او شو سر شش گوش مباش

Матлаб ки ду се хари гӯши кашони ту буд

مطلب که دو سه خر گوش کشان تو بود

Хониш
ғзл шморҳ 799 — ъндлӣб