Бар сари кӯии ту ақл аз сар ҷон бархезад

بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد

Хуштар аз ҷон чаҳ буд ? аз сар он бархезад

خوشتر از جان چه بود؟ از سر آن برخیزد

Бар ҳисори фалак ар хӯбии ту ҳамлаи барад

بر حصار فلک ار خوبی تو حمله برد

Аз муқӣмони фалаки бонг амон бархезад

از مقیمان فلک بانگ امان برخیزد

Бигузар аз боғи ҷаҳони як саҳар эй рашки баҳор

بگذر از باغ جهان یک سحر ای رشک بهار

То зи гулзору чамани расм хазон бархезад

تا ز گلزار و چمن رسم خزان برخیزد

Пушти афлоки хмидст аз ин бори гарон

پشت افلاک خمیدست از این بار گران

эй сабки рӯҳи зи ту бор гарон бархезад

ای سبک روح ز تو بار گران برخیزد

Ман чу аз тири туами болу парии бахши маро

من چو از تیر توام بال و پری بخش مرا

Хуши пурди тири замонӣ ки камон бархезад

خوش پرد تیر زمانی که کمان برخیزد

Рама хуфтаст ҳаме гардад гург аз чапу рост

رمه خفتست همی‌گردد گرگ از چپ و راست

Саги мо бонги برارد ки шубон бархезад

سگ ما بانگ برآرد که شبان برخیزد

Ман гумонами ту аёни пеши ту ман маҳв ба ҳам

من گمانم تو عیان پیش تو من محو به هم

Чун аён ҷилва кунад чеҳра гумон бархезад

چون عیان جلوه کند چهره گمان برخیزد

Ҳин хамаш дил пинҳонаст куҷои зери забон

هین خمش دل پنهانست کجا زیر زبان

Ошкоро шавад ин дил чу забон бархезад

آشکارا شود این دل چو زبان برخیزد

Ин муҷобот мҷираст дар он қитъа ки гуфт

این مجابات مجیر است در آن قطعه که گفت

Бар сари кӯии ту ақл аз сар ҷон бархезад

بر سر کوی تو عقل از سر جان برخیزد