ё раби ин буи ки имрӯз ба мо ме ояд

یا رب این بوی که امروز به ما می‌آید

зи саропардаи асрор худо ме ояд

ز سراپرده اسرار خدا می‌آید

Бӯстонро карамаши халъати нав май пӯшад

بوستان را کرمش خلعت نو می‌پوشد

Хастагонро зи дўохонаҳ даво ме ояд

خستگان را ز دواخانه دوا می‌آید

Дар намозанд дарахтон ва ба тасбеҳи туюр

در نمازند درختان و به تسبیح طیور

Дар рукӯъаст бунафша ки дўто ме ояд

در رکوع است بنفشه که دوتا می‌آید

Ҳар чаҳ омад сӯй ҳастӣ раҳ ҳастӣ гум кард

هر چه آمد سوی هستی ره هستی گم کرد

Ки з мастӣ нашносад ки куҷо ме ояд

که ز مستی نشناسد که کجا می‌آید

Аз яке рӯҳ дар ин роҳ чу рӯ вопас кард

از یکی روح در این راه چو رو واپس کرد

Асл худ дид зи арвоҳ ҷудо ме ояд

اصل خود دید ز ارواح جدا می‌آید

Ранг ӯ ёфт аз он рӯй чунин хуш рангаст

رنگ او یافت از‌آن‌روی چنین خوش‌رنگ است

Буи ӯ ёфт каз ӯ буи вафо ме ояд

بوی او یافت که‌ز‌او بوی وفا می‌آید

Маст ӯ гашт аз он рӯи ҳамагон маст вайанд

مست او گشت از‌آن‌رو همگان مست وی‌اند

Хуши лақои гашт каз он моҳ лақо ме ояд

خوش‌لقا گشت کز آن ماه‌لقا می‌آید

Не бигӯям зи малулӣ касе ғам нахӯрам

نی بگویم ز ملولی کسی غم نخورم

Ки шукри рашки баради зи онч маро ме ояд

که شکر رشک برد ز آنچ مرا می‌آید

Зон далераст ки бо шери жён рӯ кардаст

زان دلیر‌ست که با شیر ژیان رو کرده‌ست

Зон Каримаст ки аз ганҷ ато ме ояд

زان کریم است که از گنج عطا می‌آید

Онк сармаст набошад брмд аз мардум

آنک سرمست نباشد برمد از مردم

То нгўинд каз ӯ буи сабо ме ояд

تا نگویند کز او بوی صبا می‌آید

Бас кун эй дӯст ки санбуса чу бисёр хурӣ

بس کن ای دوست که سنبوسه چو بسیار خوری

Ки зи санбусаи туро буи гё ме ояд

که ز سنبوسه تو را بوی گیا می‌آید