ё раби ин буии хуш аз равза ҷон ме ояд

یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید

ё насимӣаст каз он сӯй ҷаҳон ме ояд

یا نسیمیست کز آن سوی جهان می‌آید

ё раби ин оби ҳаёт аз чаҳ ватан ме ҷӯшад

یا رب این آب حیات از چه وطن می‌جوشد

ё раби ин нури сифот аз чаҳ макон ме ояд

یا رب این نور صفات از چه مکان می‌آید

Аҷаби ин ғулғула аз ҷўқи малик май хезад

عجب این غلغله از جوق ملک می‌خیزد

Аҷаби ин қаҳқаҳа аз ҳур ҷинон ме ояд

عجب این قهقهه از حور جنان می‌آید

Чаҳ самоъаст ки ҷони рақс кунон ме гардад

چه سماعست که جان رقص کنان می‌گردد

Чаҳ сафираст ки дили бол занон ме ояд

چه صفیرست که دل بال زنان می‌آید

Чаҳ арӯсӣаст чаҳ кобӣн ки фалак чун ттқист

چه عروسیست چه کابین که فلک چون تتقیست

Моҳ бо ин тибқи зар ба нишон ме ояд

ماه با این طبق زر به نشان می‌آید

Чаҳ шикораст ки ин тири қазои пронст

چه شکارست که این تیر قضا پرانست

Вар чунин нест чаро бонг камон ме ояд

ور چنین نیست چرا بانگ کمان می‌آید

Муждаи муждаи ҳама ушшоқ бикӯбед ду даст

مژده مژده همه عشاق بکوبید دو دست

Конк аз даст бишуд даст занон ме ояд

کانک از دست بشد دست زنان می‌آید

Аз ҳисори фалакии бонги амон май хезад

از حصار فلکی بانگ امان می‌خیزد

Вази сӯии баҳри чунин мавҷ гумон ме ояд

وز سوی بحر چنین موج گمان می‌آید

Чашми иқбол ба иқбол шумо махмураст

چشم اقبال به اقبال شما مخمورست

Ин далеласт ки аз айн аён ме ояд

این دلیلست که از عین عیان می‌آید

Брҳидит аз ин олами қаҳтӣ ки дар ӯ

برهیدیت از این عالم قحطی که در او

Аз барои ду се нони захм синон ме ояд

از برای دو سه نان زخم سنان می‌آید

Хуштар аз ҷон чаҳ буд ҷон баравад боки мадор

خوشتر از جان چه بود جان برود باک مدار

Ғам рафтан чаҳ хурӣ чун ба аз он ме ояд

غم رفتن چه خوری چون به از آن می‌آید

Ҳар касе дар аҷабӣу аҷаб ман инаст

هر کسی در عجبی و عجب من اینست

Кӯ нагунҷад ба миён чун ба миён ме ояд

کو نگنجد به میان چون به میان می‌آید

Бас кунам гарчи ки рамзаст беонаш накунам

بس کنم گرچه که رمزست بیانش نکنم

Худ баёнро чаҳ кунем ҷон баён ме ояд

خود بیان را چه کنیم جان بیان می‌آید