эй соқии ҷон пар кун он соғари пешин ро

ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین را

Он роҳи зани дилро он роҳ бар дайн ро

آن راهزن دل را آن راه‌بُر دین را

Зон май ки зи дили хезад бо рӯҳ даромезад

زان می که ز دل خیزد با روح درآمیزد

Махмур кунад ҷӯшаши мари чашми худобин ро

مخمور کند جوشش مر چشم خدابین را

Он бодаи ангурии мари уммати исо ро

آن بادهٔ انگوری مر امت عیسی را

Ва ин бодаи мансӯрии мари уммати ёсин ро

و این بادهٔ منصوری مر امت یاسین را

Хам ҳоаст аз он бодаи хам ҳоаст аз ин бода

خم‌هاست از آن باده، خم‌هاست از این باده

То нашиканӣ он хамро ҳаргиз начишӣ ин ро

تا نشکنی آن خم را، هرگز نچشی این را

Он бода ба ҷузи як дами дилро накунад бе ғам

آن باده به جز یک‌دم دل را نکند بی‌غم

Ҳаргиз накушуд ғамро ҳаргиз накунад кин ро

هرگز نکُشد غم را هرگز نکَنَد کین را

Як қатра аз ин соғари кор ту кунад чун зар

یک‌قطره از این ساغر کار تو کند چون زر

Ҷонам ба фидо бошад ин соғари заррин ро

جانم به فدا باشد این ساغر زرین را

Ин ҳолат агар бошад ағлаб ба саҳар бошад

این حالت اگر باشد اغلب به سحر باشد

Онро ки барандозад ӯ бистару болин ро

آن را که براندازد او بستر و بالین را

Зинҳор ки ёри бад аз васвасаи нФрибд

زنهار که یار بد از وسوسه نفریبد

То нашиканӣ аз сустии мари аҳди салотин ро

تا نشکنی از سستی مر عهد سلاطین را

Гар захми хурӣ бар рӯи рӯи захм дигар май ҷӯ

گر زخم خوری بر رو، رو زخم دگر می‌جو

Рустам чаҳ кунад дар сафи дастаи гулу насрин ро

رستم چه کند در صف دسته گل و نسرین را