Бори дигари ёри мо ҳнбоз кард

بار دیگر یار ما هنباز کرد

Андаки андаки хуй аз мо бозкрд

اندک اندک خوی از ما باز کرد

Макрҳои душманон дар гӯш кард

مکرهای دشمنان در گوش کرد

Чашми худ бар ёри дигар боз кард

چشم خود بر یار دیگر باز کرد

Ҳар дам аз ҷавраши дили оради нави хабар

هر دم از جورش دل آرد نو خبر

Ғами дили тарсндаро ғаммоз кард

غم دل ترسنده را غماز کرد

Рӯи турш кардан бар мо пешаи сохт

رو ترش کردن بر ما پیشه ساخت

Як баҳонаи ҷусту даст анкоз кард

یک بهانه جست و دست انکاز کرد

эй дариғо рози мо бо ҳамдигар

ای دریغا راز ما با همدگر

Кӯ дигар касро чунин ҳамроз кард

کو دگر کس را چنین هم‌راز کرد

эй дил аз сари сабрро оғоз кун

ای دل از سر صبر را آغاز کن

Зонк дилбари ҷаврро оғоз кард

زانک دلبر جور را آغاز کرد

Ақл гуяд кин бдондишӣ макун

عقل گوید کاین بداندیشی مکن

ӯ аз он мост бар мо ноз кард

او از آن ماست بر ما ناز کرد

намедиҳад чун маи салоҳи аддӣни зё

می‌دهد چون مه صلاح الدین ضیا

Корғнўнро Зуҳраи ҷон соз кард

کارغنون را زهره جان ساز کرد

Хониш
ғзл шморҳ 814 — ъндлӣб